De schaamte voorbij

158933120

Er was het donkere stuk, waar ik liever over zweeg.
Niemand heeft daar een boodschap aan. Het zou ook een te vertekend beeld hebben gegeven.
Alsof ik mijn muren zwart wou verven en met een doos pillen in de ene hand en een fles wodka in de andere dramatisch meekweelde met Alanis Morissette. Ik wou niet het signaal afgeven dat ik iemand was die het leven opgegeven had, ook al waren er momenten dat alle hoop op genezing weg was. En het is een heel, heel gevaarlijke plaats om te vertoeven, daar waar alle hoop weg is.
Ik schaamde mij te hard om het erover te hebben.

Er was het lichte stuk, waar ik liever over zweeg.
Eerst af en toe een goed kwartier per dag, later langere periodes met meer dingen die ik weer buitenshuis kon doen. Het zou een te vertekend beeld hebben gegeven.
Alsof mijn leven bestond uit vakantie vieren en profiteren.Β Een dertiger die een tijd niet werkt en zomaar tijdens de week overdag leuke dingen doet, dat hoort niet. Ik voel mij daar elke keer opnieuw schuldig over, ook al weet ik goed genoeg dat een paar zorgeloze uren nog lang niet betekenen dat ik fulltime weer aan de slag kan.
Ik schaamde mij te veel om het daarover te hebben.

Er was de voorzichtige verwezenlijking van mijn dromen na een half leven alleen maar denken zonder doen, waar ik liever over zweeg.
Ik was het ene, ik droomde van het andere. Het zou een te vertekend beeld gegeven hebben.
Alsof ik iemand was die in een rolstoel zat maar ervan droomde om de nieuwe Kim Gevaert klaar te stomen voor de Olympische Spelen. Dat is hoe bespottelijk ik mij voel, als ik bedenk dat ik fysiek en mentaal aan de grond zit maar er wel van droom om als life en gezondheidscoach anderen te helpen hun leven op het juiste spoor te krijgen. Met een Marlboro Menthol in de hand, graag. Ik voel me vaak een slechte mop. Een farce.
Ik schaamde mij te hard om het daarover te hebben.

Het was schaamte, die mij mijn uitlaatklep afnam net wanneer ik ze het hardst nodig had. Ik schaamde mij voor wie ik was geweest, voor wie ik was en voor wie ik wou worden.
Het was al direct in de eerste uren nadat ik mijn vorige blog vermoordde, dat het mij na lange tijd duidelijk werd.Β De puzzelstukken vielen in een rotvaart op zijn plaats, en in de 48 uren die daarop volgden heb ik mij een ongeluk geschreven. Wakker gelegen tot het buiten weer licht werd. Want ook dat werd voor de zoveelste keer duidelijk: schrijven is mijn mentale zuurstof. Ik kan niet niet schrijven. Dat is een beetje sterven.

Dus ik moet mij over die schaamte zetten, om te kunnen schrijven en om te kunnen leven, want er is maar een persoon die ik kan zijn, en dat is mezelf.
Inclusief dagen waarop ik ervan overtuigd ben dat de wereld vergaat, dagen waarop ik denk dat de wereld aan mijn voeten ligt en dagen waarop ik MOET bloggen.
Niet langer onder het etiket dat de naam van mijn vorige stek op mij kleefde, wel nog onder dezelfde naam. Want kwistig mijn echte naam rondstrooien op internet, ik ben daar geen held in.
Maar ik probeer mij daar niet te hard voor te schamen.

Advertenties

14 gedachten over “De schaamte voorbij

  1. Ik zou ook niet zonder bloggen kunnen, ik moet mijne zever uit mijn lijf schrijven,…….ook al slaagt het mss nergens op,…..ik denk dan, moeten ze maar niet komen lezen, dus schamen NIKS voor nodig,…….gooi het eruit, bloggen, het temt de dramaqueen in Carrie πŸ™‚

  2. Amen!
    Ik doe het voorlopig gewoon nog even in dat schriftje dat eigenlijk te mooi is om in te schrijven, maar daar heb ik me over proberen zetten. Hopelijk binnenkort ook terug online, als ik het zelf weer wat beter weet. Blij dat je terug bent!

  3. Haha, ik heb ook een paar schriften die te mooi zijn en waar ik niet in durf beginnen omdat daar alleen Heel Speciale Dingen in mogen komen πŸ™‚ Maar zelfs in mijn minder mooie schriften schrijven volstaat blijkbaar niet voor mij. Vergeet mij niet op de hoogte te brengen als er een online mooi schrift komt hoor!
    @Carrie: DΓ t is dus waarom ik dat nodig heb, om mijn dramaqueen te temmen! Bedankt voor het inzicht! πŸ™‚

  4. Héél blij om jou terug te vinden Nina ! Voor mij werkt schrijven ook therapeutisch. En je schamen … voor niks nodig … In wezen zijn er (denk ik) weinigen hier die jou Γ©cht kennen, en diegenen daar hoef je je dan ook niet voor te schamen ! Is net zoals bij mij … zij die mij ‘daar’ wel kennen … nemen dat kantje van mij er graag bij … That’s what friendship means …
    Tot schrijfs ! πŸ˜‰

  5. Bloggen is gewoon een onderdeel van mijn leven; ik kan het schrijven niet wegdenken!
    Ge moet u nergens voor schamen. Wees uzelf, de rest moet daar maar content mee zijn πŸ™‚

  6. Amen to that. Ik heb ook al eens een blog vermoord in een vorig leven en voor een stuk was dat om ook effectief met een bepaald stuk van leven en mensen te kunnen afsluiten.
    Ow en keihard hooray voor marlboro menthol, tzal nog ni, wij paria’s onder de rokers.

  7. Schamen….nee hoor…..is helemaal niet nodig….
    Schrijven zit je in het bloed en je doet dat heel goed.
    Zijn wie je bent daar mag je best trots op zijn, het is gewoon eerlijk zijn met jezelf. Welkom terug met je nieuw plekje hier.

  8. ” Een dertiger die een tijd niet werkt en zomaar tijdens de week overdag leuke dingen doet, dat hoort niet. Ik voel mij daar elke keer opnieuw schuldig over, ook al weet ik goed genoeg dat een paar zorgeloze uren nog lang niet betekenen dat ik fulltime weer aan de slag kan.”
    Herkenbaar, zo herkenbaar, al slaag ik er nog net in om halftijds te werken. Maar door wat ik meegemaakt heb begin ik, en het is echt nog maar het begin, meer en meer te beseffen dat je je niet moet schamen wanneer je doet wat op dat moment volgens jou het beste is voor jezelf. Want jij bent ook de moeite waard!

    1. Pfff ja zeg, jouw lijdensweg was nog veel zwaarder dan de mijne, chapeau dat je de kracht nog vindt om halftijds te werken! Maar het is waar wat je zegt, in zo’n periodes moet je jezelf nu eenmaal wat beter verzorgen en op zich is schaamte niet nodig, want alleen jij weet wat je doormaakt en hoe diep het er allemaal inhakt. Maar toch he πŸ™‚

  9. Uzelf zijn is al een heel schoon begin. En als je ziet hoeveel mensen er blij zijn u terug te vinden (waaronder ik) dan lijkt het me prima dat je gewoon Nina bent. πŸ™‚

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s