(Don’t) do the hippo

83585153

Iedereen heeft al wel eens een ‘appelflauwte’ gehad: bij hevige honger plots beginnen beven, zweten, duizelig worden, hartkloppingen krijgen en zich niet meer kunnen concentreren. Officieel heet dat verschijnsel hypoglycemie; een te lage bloedsuikerspiegel.
Hoewel het door sommigen beschouwd wordt als de voorloper van diabetes, is het op zich niet gevaarlijk, hooguit vervelend. Na een snelle hap is het ergste meestal weer achter de rug.
De twee grootste boosdoeners zijn stress en suiker, dus de oplossing ligt voor de hand: beiden zoveel mogelijk schrappen.

Afgelopen herfst begon ik om de paar uur ‘een hypo te doen’ en zakte mijn bloeddruk naar een peil waarbij het een uitdaging is om nog rechtop te blijven. Voor iemand die jarenlang een fobie had voor flauwvallen, was dit duidelijk niet de ideale situatie.
Elke hypo lokte een angstaanval uit, die op zijn beurt stress uitlokte die op zijn beurt een nieuwe hypo uitlokte. Mijn dagen veranderden in een surreële chaos van stress en angst, afgewisseld met een soort van benevelde toestand waardoor ik constant van de planeet leek te zijn.

Negen maanden, een flinke dagelijkse dosis supplementen en heel wat mentaal labeur later ben ik stilaan uit die vicieuze cirkel van stress aan het kruipen. Niet meer elke hypo lokt nog een aanval uit en af en toe voel ik me weer helder in mijn hoofd, meer in het ‘hier en nu’ en minder uitgeput, waardoor de hypo’s in frequentie afnemen.

Het wordt dus tijd om de tweede vicieuze cirkel aan te pakken: (zoveel mogelijk) weg met de suikers. Een verraderlijk beestje, want koolhydraten in brood, aardappelen en pasta zijn ook suikers. Om te voorkomen dat de suikerspiegel te hard piekt om daarna een vrije val te maken ergo een hypo uit te lokken, is het dus best om die dingen zoveel mogelijk te vermijden. Maar voor iemand die zich permanent uitgehongerd en zwak voelt, zijn dat echter net de voedingsmiddelen die dat gevoel toch af en toe een uur de wereld uit helpen. Met een bord sla alleen komt een mens immers niet erg ver.

Het zal een lang proces van vallen en opstaan worden, maar dat houdt me niet tegen om de eerste voorbereidingen te treffen. Ik haalde wat boeken over voeding in huis, probeerde af en toe al eens een recept uit en ben bepaalde dingen in de keuken aan het opmaken die ik daarna niet meer van plan ben in huis te halen.
Hoe meer ik ermee bezig ben, hoe meer ik het zie zitten. In mijn hoofd is mijn keuken al het walhalla van gezondheid meets Martha Stewart meets Debbie Travis: een koelkast die uitpuilt van groenten, kip en vis (vette, met Omega 3!), een hypergeorganiseerde diepvries gevuld met uitermatige handige dozen met praktische labels en op het aanrecht een big ass juicer.
Vooral dat laatste. Een blinkende, petroleumblauwe juicer, assorti met mijn salontafels – één tafel vond ik niet genoeg nee – en met de muur tegenover de keuken. Die eigenlijk nog moet geverfd worden en nu dus nog gewoon wit is.
Zoals ik al zei: momenteel voornamelijk alleen nog maar in mijn hoofd. Maar daar ziet het er allemaal echt al heel goed uit hoor. #kuch

Advertenties

7 gedachten over “(Don’t) do the hippo

  1. Je goede voornemens klinken goed! Zo’n keuken wil ik ook!
    Verzorg jezelf he, en suiker ’t is een verslaving, waarvan iederéén beter zou kunnen afkicken. Ik kan niet zonder, ik geef dat toe…

  2. Wel, het gekke is dat ik helemaal niet van de ‘typische’ suiker hou; ik eet zelden tot nooit snoep, taart, ijs,…Er zit dus niet anders op dan alternatieven zoeken voor brood en pasta en co, bummer 🙂

  3. Ha, de appelflauwte. Massa’s had ik er plots als student. ’s ochtends staan wachten op iemand en plots tegen de grond liggen. Op café aan de toog staan en plots ondersteund door 2 mensen in de deur naar lucht staan happen. Onlangs was het er plots weer, ik stond op een evenement, alles werd zwart en op goed geluk ben ik richting toilet gewaggeld om daar te kunnen bekomen.
    Maar het zijn geen appelflauwtes, ik heb een aantal jaren geleden van mijn dokter een slaaponderzoek moeten laten doen en daar bleek dat ik een stoornis in mijn hersenritme heb die dat flauwvallen en hyperventileren veroorzaakt. You never know, misschien ligt het niet aan de suikers…

    1. Euhm, tja, ik voel het wel altijd goed aankomen, maar ik kan niet zeggen dat het gepaard gaat met honger. Ik heb er eigenlijk nog nooit bij stilgestaan, dus ik zou zeggen van niet dan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s