Rehab

sb10064386bo-001

Doorgaans ben ik er niet het type naar om te roepen, maar deze gelegenheid  vraagt er gewoon om, dus here goes:

IK BEN VANDAAG EEN MAAND AFGEKICKT VAN COLA!

Ok, en nu in kleinere letters de iets eerlijkere versie: sinds een maand drink ik alleen nog ’s avonds bij het eten een paar slokken – geen volledig glas – Cola, en niet eens elke avond.
Wie mij kent, weet dat dat een klein wonder is. Ik ben er niet trots op, maar al sinds mijn kindertijd drink ik altijd en alléén maar Cola. Ik was ervan overtuigd dat ik dat nodig had. Niet zozeer om de energie zoals koffiedrinkers pas wakker worden na hun eerste ochtendkopje, maar wel om mijn maag te kalmeren. Het was mijn natuurlijke – nu ja – Motilium geworden. Eten zonder er Cola bij te drinken stond garant voor een misselijk uurtje achteraf.
De kans dat ik ooit vloeiend Russisch zou spreken en tegelijkertijd zou stoppen met roken leek mij zelfs groter dan de kans dat ik ooit zonder mijn heilige drankje zou kunnen.
Maar in mijn strijd tegen suiker (en caffeïne, want dat lokt angstaanvallen uit) moest ik onder ogen zien waar het grote kwaad schuilging, aangezien ik zelden tot nooit snoep en er daar dus niet veel te schrappen viel.
Op een ochtend stond ik na een paar eerder mislukte pogingen op en dacht ik, zelfs voor mezelf geheel onverwachts: nu is het genoeg, die flauwe excuses om niet gezonder te gaan leven moeten de laan uit.
Omdat Spartaanse toestanden de snelste weg naar mislukking zijn, deed ik een toegift aan mezelf: ’s avonds bij het eten mocht het nog, maar de rest van de dag zou de rode fles voortaan achter slot en grendel blijven.
De eerste dagen was het op verschillende vlakken absoluut niet leutig, maar ik motiveerde mezelf met een paar dingen. Het eerste was deze foto:

colas

Works like a charm, echt.
Ten tweede kwam ik in mijn zoektocht naar suikervrije, verfrissende dranken (quasi onbestaande in kant-en-klare flessen in de winkel) terecht in een homemade lemonade frenzy. Ik haalde een kilo sinaasappels in huis, schafte mij een citruspers aan – 99 cent in den Action, daar kunt ge niet voor sukkelen – en griste een paar flessen spuitwater uit het winkelrek. Als het smaakloze van water me nu de keel uithangt, doe ik een centimeter sinaasappelsap in een glas, leng het aan met spuitwater en geniet ik van wat smaak en bubbels.
Om mezelf op gevaarlijke momenten te slim af te zijn en omdat elk excuus goed is om te shoppen, kocht ik een paar kleine oldschool glazen flesjes om het geperste sap in te bewaren zodat het altijd binnen handbereik staat wanneer de nood het hoogst is.
Volledig in Martha Stewart mode, ik. Ik voel me daar op zich nog net iets te jong voor, maar hey, het heeft me wel van een levenslange verslaving afgeholpen. Go Martha!

Advertenties

5 gedachten over “Rehab

  1. Het maakt niet uit hoe je er vanaf raakt, en old fashion is soms zo slecht nog niet 🙂 :-), ik vind het een “GEWELDIGE” prestatie, jij bent superhard goed bezig,…..en daar rook ik een lekker menthol sigaretje op,…..samen met mijne koffie,……..:-) 🙂

  2. Zoals anderen erop komen om elke dag koffie te drinken zeker? 🙂
    @misssexandthecity: Jaa, die muntsigaretjes he, daar zijn we nog niet direct vanaf 🙂

  3. […] Ik doe mijn uiterste best. Echt. En ik ben ook ontzettend dankbaar voor de vooruitgang die er eindelijk is. Maar ik kan het op geen enkele manier ontkennen; deze limonade smaakt lang niet zo lekker als de Cola die ik in mijn vorige leven zo graag dronk. […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s