Van het kussen naar het zwevende tapijt

107806218

Zweverig. Het hoge woord is eruit. Mensen zijn er bang van, en het valt helaas vaak in de context van meditatie en spiritualiteit.

Het gedachtegoed van spiritualiteit, waaronder meditatie doorgaans geparkeerd wordt, komt echter grotendeels overeen met positieve psychologie. Misschien geen exacte wetenschap maar wel een wetenschap, iets wat al veel makkelijker aanvaard wordt wegens ‘bewezen’.
Om dat positieve gedachtegoed concreet te maken in het dagelijkse leven bestaan er tools om het de mens gemakkelijker te maken, zoals daar zijn meditatie, sporten, of zelfs gewoon een goed gesprek. Eender welke activiteit die een mens tot rust brengt of waar men plezier uit kan halen, quoi.

Veel van die tools zijn terug te brengen tot bijvoorbeeld fysiologie of neurologie. De manieren die mensen aanwenden om gelukkiger en rustiger door het leven te gaan, zijn namelijk vaak gebaseerd op de simpele – exacte – wetenschap van wat er in de hersenen en het lichaam gebeurt. Het stimuleren of net stilleggen van bepaalde centra in de hersenen door bepaalde activiteiten uit te oefenen maakt dat er bepaalde stoffen of hormonen aangemaakt worden. Die stoffen beïnvloeden wat er in het lichaam en in de geest, en dus met ons gemoed, gebeurt.
Wat er tijdens of na een meditatie gebeurt, verschilt dus niet zo gek veel van het aanmaken van endorfines en het bijhorende gelukzalige gevoel tijdens of na een rondje joggen, een voorbeeld dat voor de meesten onder ons wel aannemelijk klinkt.

De middelen die ieder voor zich aanwendt om dat effect te bekomen kunnen een zweverige, spirituele kant hebben, maar het moet geenszins voor wie dat niet wil. Als er één vrijheid is die we als mens hebben, is het wel de vrijheid om zelf te kiezen hoe en wat we denken en dus ook welke labels we plakken op iets of hoe ver we gaan in iets. Ik deed mee aan de Dodentocht op witte, gescheurde sneakers en in jeans terwijl anderen hun dure wandelschoenen voor gevorderden en speciale zweetabsorberende thermoshirts uit de kast haalden. Ieder kiest voor zich, right?

En wat is nu eenmaal het ergste dat er kan gebeuren als iemand geholpen wordt door iets waar een bedenkelijk etiket opkleeft of wat niet te verklaren valt?
Ik bekijk (eventueel niet wetenschappelijk bewezen) activiteiten of ideeën met een ‘zweverige’ inslag graag als het placebo-effect: als ik denk dat het mij helpt, dan zal het mij in veel gevallen ook effectief helpen. Zelf hanteer ik daarbij altijd twee vragen: word ik er beter van en schaad ik er andere mensen mee? Als de antwoorden respectievelijk ja en nee zijn, zie ik geen reden om er niet mee door te gaan.

Er zijn natuurlijk sektes en goeroe’s die een makkelijk slachtoffer zien in mensen die op zoek zijn naar een houvast in het leven en hen tonnen geld afhandig maken. Maar niemand met een minimum aan gezond boerenverstand trapt in die fratsen en nogmaals; ieder heeft zijn eigen vrijheid om te beslissen hoe ver hij daar in gaat. Zo ben ik zelf nog nooit mijn chakra’s tegengekomen, maar ik lig daar dan ook niet wakker van. Als ik ze op een dag ontdek: cool, weer iets nieuws om mijn tanden in te zetten. Kom ik ze in dit leven nooit tegen: even cool, er zijn sowieso nog zoveel dingen waarin ik me wil verdiepen dat ik aan dit leven alleen niet genoeg zal hebben om alles gedaan te krijgen.

Het is geenszins mijn missie om anderen te bekeren tot iets, maar ik vind het jammer dat er veel mensen dingen die hun zouden kunnen helpen laten links liggen omdat er een bepaald etiket op kleeft. Zelf was ik lange tijd ook blijkbaar liever ‘cool’ maar ongelukkig dan gelukkig maar in de ogen van sommigen een beetje – uhoh – zweverig. Ik ben voor mezelf heel blij dat ik die angst voor het label ‘zweverig’ heb laten varen als ik nu bekijk hoe mij dat vooruit heeft geholpen, en ik hoop voor u van harte hetzelfde, mocht het ooit nodig zijn.  De enige labels die ik nog in mijn buurt wil, zijn er van het genre Louboutin.

Maar zeg dat wel niet tegen mijn sekteleider, want dan moet ik al mijn geld weer aan hem afgeven. Wink wink.

 

Advertenties

3 gedachten over “Van het kussen naar het zwevende tapijt

  1. Hahahahahaha, ik wil hetzelfde label en wat de rest betreft,……ik ben het zo met je eens,…..mediteren is niks meer dan tot de kern van je zelf te komen, om bij je IK te raken,….op welke manier dan ook,…..

  2. Ik moet er echt eens mee beginnen, misschien door dat appje te downloaden. Louboutin heb ik moeten googlen. Is een schoenontwerper, heb even naar de mannen collectie gekeken, Jezus 495 euro voor een paar echt lelijke schoenen die ik nog niet eens zou aandoen als ze mij er geld zouden bijgeven. De vrouwen collectie ziet er een pak beter uit, gelukkig maar.

    1. Het is niet omdat het duur is, dat het mooi is he 🙂
      Ja, het begin is altijd het moeilijkste, die eerste stap zetten om het te proberen. Enfin, daarna blijft het soms nog moeilijk hoor, maar het is de moeite om het eens te proberen. Er valt niks te verliezen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s