Het universum zegt stop

134869182

# Door een niet bijster intelligente zet van het interimkantoor blijk ik tussen twee systemen te vallen, waardoor ik een paar weken geleden een paar uur zoet was met een tocht langs VDAB, interimkantoor, stadskantoor en vakbond in de hoop aan mijn geld te raken.

# Begin vorige week stond mijn tweede administratieve tocht gepland maar die werd uitgesteld wegens ziekte.

# De afspraak met een ander interimkantoor dat mij hopelijk aan werk kan helpen, werd daardoor ook uitgesteld.

# Na de uitgestelde administratieve tocht bleek dat nog lang niet alles in orde was en dat ik nog niet direct geld op mijn rekening moest verwachten. 

# Na de uitgestelde afspraak met het andere interimkantoor zat ik met een nieuw angstaanvallentrauma waarvan ik een aantal dagen moest bekomen.

# Halverwege vorige week ging ik met meer griep dan eten in mijn maag werken en moest ik het achteraf zwaar bekopen.

# Toen ik gisteren wou vertrekken om te gaan werken, was mijn auto zo dood als een pier en moest ik in zeven haasten een noodoplossing vinden om alsnog ter plekke te raken.

# Administratieve tocht nummer 3, gepland voor gisteren, werd uitgesteld wegens geen auto. En zelfs al had ik er wel een gehad, dan nog had ik het huis niet kunnen verlaten. De mensen die mijn chauffageketel, die de dag ervoor sneuvelde, kwamen oplappen, doken pas op rond het uur dat de meeste kantoren sluiten.

# Na het wachten en met een andere auto rondrijden op zoek naar startkabels, was de winkel dicht. De dichtstbijzijnde Chinees en kebapzaak zijn dicht op woensdag en in de buurt van friet kom ik voorlopig niet omdat ik daar vorige week 24 uur misselijk van ben geweest. Zelfs bij de broodautomaat ving ik bot; het enige stuk van 2 euro dat ik op zak had, werd keer op keer weer uitgespuwd.

# Na wat gepuzzel en georganiseer had ik vanochtend gelukkig een auto ter beschikking om te gaan werken. Vandaag was het echter de gps die onderweg de geest gaf.

# Voor de administratieve uitputtingsslag had ik kopieën nodig. Na één blad was de inkt op. Bij aankomst aan de winkel die mij daarmee vanmiddag uit de nood had kunnen helpen, bleek dat hij dicht was.

Het is niet dat ik toeters en bellen of een feestelijk ontvangstcomité had verwacht toen ik terug aan het werk ging. Mij gewoon ‘gewoon’ voelen zou het grootste cadeau geweest zijn dat ik had kunnen krijgen, meer vroeg ik echt niet.
Maar ik krijg zo stilaan toch de indruk dat ze het mij hierboven zo moeilijk mogelijk aan het maken zijn om op mijn eigen manier rustig terug op te starten en gemotiveerd te blijven.
Of is dat maar een gedacht?

Advertenties

9 gedachten over “Het universum zegt stop

  1. Het ligt niet aan die hierboven hoor. Het zijn die hier beneden die alles (nodeloos soms) moeilijk maken. Maar wat heb jij de voorbije dagen toch tegenslag zeg. Kop op, het betert wel.

  2. Als je even uit de mallemolen bent is het blijkbaar niet makkelijk om er weer in te stappen…..en de tegenslagen maken het nog wat moeilijker,…hopelijk draait dit positief uit en word je er sterker door!

  3. ’t zijn de mensen hier die het soms nodeloos moeilijk maken…..’t zit awat tegen nu maar er komen zeker periodes dat alles gaat mee zitten ook ze…..Je zal we zien…..

  4. Pfff, lijkt me een lastige week.
    En stom dat het zo moeilijk loopt om weer te werken en dat je overal tegengewerkt wordt. Het zou toch wat makkelijker moeten zijn om terug aan het werk te gaan.
    Ik hoop dat het intussen allemaal een beetje beter gaat en houd de moed erin!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s