Dat van die ijsjes, dat was toch wel spijtig

IMG_41742

Af en toe nam hij mijn hand vast, en dan stapten we samen een beetje verder alsof we elkaar al langer kenden.
Hij verbaasde me met woorden als ‘accordeonfile’.
Ik stond te kijken van zijn beleefdheid. Niks nam hij in ontvangst zonder ‘dankjewel’ te zeggen, niks reikte hij me aan zonder een ‘alstublieft’ erbij.
We klommen samen in spinnenwebben en hij toonde me de bevers die ik eerst niet zag zitten.
In de auto schreef ik op mijn hand de maaltafel van 9 om hem het trucje te tonen dat erbij hoort, zodat hij het volgende week vlotter kan opzeggen in de klas.
Elk uur zei hij dat hij het een hele fijne dag vond en vroeg hij of ik er ook zo over dacht.
Die hele kleine aapjes, die waren toch echt wel het schattigst vonden we.

De eerste 7 levensjaren van mijn neefje heb ik gemist, maar we hebben een mooie eerste inhaalbeweging gemaakt.
En in de zomer gaan we nog eens terug. Wanneer we bij de pinguïns mogen, de nieuwe speeltuin open is en ze weer ijsjes verkopen.

Advertenties

6 gedachten over “Dat van die ijsjes, dat was toch wel spijtig

  1. Dat truucje met de maaltafels wil ik precies wel horen… Ik merk dat het me de laatste tijd moeite kost om dingen uit te rekenen waarvan de uitkomst boven de 25 ligt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s