Waar gaat het hier eigenlijk over? (2)

IMG_4939

Eerder schreef ik al wat er in theorie gebeurt wanneer iemand stress of ronduit paniek ervaart. Ik had het daarbij over ons inwendig alarmsysteem, dat bij angstaanvallers te snel, te vaak en te luid afgaat.

Een zuchtje wind…

Dat spreekwoordelijke zuchtje wind dat de hele boel in gang zet, dat kan bij een angststoornis vanalles zijn. De geringste lichamelijke gewaarwording kan een reden tot paniek zijn: honger, hartkloppingen, een lage bloeddruk, warmte,…
Alles wat ik waarneem in mijn lichaam kan maken dat mijn hersenen denken dat ik in gevaar ben en de hele vlucht-of-vechtreactie op gang brengen.

Die hevige reactie op lichamelijke waarnemingen duiken het vaakst op in situaties waarvan de grote gemeenschappelijke noemer ‘niet weg kunnen’ is. Van een bus, trein of vliegtuig stapt ge niet zomaar af wanneer het u uitkomt. Halverwege de werkdag verlaat ge niet zomaar het kantoor om naar huis te gaan als ge u niet goed voelt. Ge laat uw gezelschap tijdens een maaltijd niet zomaar achter in het restaurant.

Altijd wanneer ik mij in een situatie bevind waaruit ik niet eender wanneer kan ontsnappen, ligt er een angstaanval op de loer. Het maakt daarbij niet uit of ik niet kan ontsnappen doordat ik mij in een afgesloten ruimte bevind of doordat de etiquette voorschrijft dat ik best langer dan 5 minuten bij mijn gezelschap blijf. ‘Niet weg kunnen’ is ‘niet weg kunnen’, punt.

Wanneer iemand mij bijvoorbeeld vraagt om samen naar een restaurant te rijden voor een tête-à-tête zal ik veel sneller geneigd zijn te weigeren dan wanneer iemand me vraagt om ook iets te komen drinken op een terras waar al een groep vrienden zit.

In de eerste situatie geef ik om te beginnen mijn ultieme vluchtmiddel, mijn auto, op door mee te rijden met iemand. Ik zal dus moeten blijven tot de ander het tijd vindt om te vertrekken. Doordat ik maar met één iemand ben, wordt de druk om een minimum aantal uren te blijven nog eens verhoogd. Wanneer ik na een kwartier zeg dat ik mij niet goed voel en weer naar huis wil,ligt de avond van de ander ook in duigen.
Dat kan iedereen eens overkomen, maar wanneer het systematisch bij elke afspraak gebeurt, blijven er op het einde van de rit uiteraard niet veel mensen meer over die vinden dat ze op u kunnen rekenen.

De tweede situatie is al een heel ander verhaal; vermits meerdere mensen hadden afgesproken om iets te gaan doen, blijft er niemand in de kou staan wanneer ik zou vertrekken. Ik moet ook op niemand wachten wanneer ik weg wil, want ik heb mijn auto in de buurt en er is niemand die op mij rekent.

Het zijn voor buitenstaanders kleine nuances, maar voor een angstaanvaller maakt het een wereld van verschil op welke manier we ons buitenshuis moeten, kunnen of mogen begeven.

…betekent groot alarm!

Dat alarm dat afgaat bij angstaanvallers, dat manifesteert zich onder andere in de vorm van duizeligheid, misselijkheid, benauwdheid, hartkloppingen, het gevoel in een luchtbel te zitten waardoor de omgeving en andermans woorden niet meer doordringen en uiteraard een blinde paniek. Bij sommigen komt het ook tot uiting als de pure vorm van hyperventilatie waarbij het ademen in een zak soelaas biedt.

Om verder te breien op het voorbeeld: als ik er toch niet onderuit kan om met één iemand op restaurant te gaan, ben ik al de hele dag die eraan voorafgaat zo bang om een aanval te krijgen dat mijn lichaam in totale staat van paraatheid verkeert nog voor ik de kaart heb bekeken eens we aan tafel gaan.
En dat zuigt wel een beetje, want daar zit ge dan: ge moet iets kiezen om te eten terwijl ge kotsmisselijk bent, amper kunt ademen, de letters op de kaart voor uw ogen ziet dansen en amper hoort wat uw tafelgenoot ondertussen allemaal vertelt. Het enige wat ge dan kunt doen, is uw gezicht in de plooi houden, proberen om zo normaal mogelijk te reageren op het gebabbel van de mens tegenover u en hopen dat het allemaal wat gaat liggen tegen dat uw bord voor u staat, want anders moet het ergste nog beginnen en het was al niet uw beste dag.

Wat voor anderen een ontspannen avondje is, is voor angstaanvallers dus al snel een hel waar ze hun ergste vijand nog niet door zouden sturen, en zo zijn er honderden situaties waarin dat kan gebeuren terwijl de mensen rond hen nietsvermoedend aan het genieten zijn van de omgeving, het eten of de mensen rondom hen.

Dat zo’n angststoornis uw leven beïnvloedt op honderden manieren waaraan anderen niet eens zouden denken, van wat ge eet over waar ge naartoe gaat tot de kleren die ge draagt, moet ik u waarschijnlijk niet uitleggen. Maar ik ga dat toch doen, in deel 3. Als ik eens veel tijd heb tenminste, want nu het ergste achter de rug lijkt te zijn, ben ik met geen stokken meer thuis te houden. Ha!

Advertenties

9 gedachten over “Waar gaat het hier eigenlijk over? (2)

  1. Wederom zo verhelderend geschreven….Kan me al een veel beter beeld vormen van iemand die met angstaanvallen moet leven, hoe je er zelf mee omgaat en hoe het zich manifesteert. Knap toch hoe je het zo kan verwoorden. Groot gelijk dat je niet thuis meer te houden bent….Geniet maar….ja ze …..’t zal nog niet!

  2. Amai, heel lastig als je daar zo last van hebt. Dingen die voor de meeste mensen vanzelfsprekend zijn, worden voor jou een hele uitdaging! Knap dat je er zo open over kan schrijven.

  3. Heel duidelijk beschreven. Het had door mezelf kunnen geschreven zijn. Alleen krijg ik het zo mooi niet onder woorden of beter.. ik heb de moed opgegeven het nog uit te leggen, want ‘k heb nog nooit het gevoel gehad, dat iemand het begreep. Laat staan er begrip voor toont. Behalve nu dan.. toen ik hier kwam lezen..
    Mij overkomt het voor de derde keer. De eerste keer toen ik eind in de twintig was. Met hevige hyperventilatieaanvallen er bij. Hard vechten.. blijven vechten.. en het ging terug beter. Tot mijn mama overleed. Toen was er terug de angstaanval. En de volgende .. en de volgende.. Terug na af.. Maar het lukte me weer om me beter te voelen.. Tot het me opnieuw overkwam.
    Het gaat redelijk nu.. Ik geef niet op..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s