JOMT #3: Tussen weten & doen

1014376.large

In de reeks ‘Just one more time’ beschrijf ik de weg die ik afleg om te genezen van een angststoornis. Een kleine inleiding op de reeks is hier te vinden, de voorgeschiedenis hier

Na het afronden van de therapie in het AngstCentrum kwam ik op aanraden van mijn therapeut daar en mijn omgeving zo vaak mogelijk buiten. Ik moest veel ‘oefenen’, dan zou het ergste snel achter de rug zijn.

De stress die dat nog met zich meebracht pleegde echter roofbouw op mijn lichaam. Elke afspraak in de agenda stond garant voor 3 dagen stress. Al een dag op voorhand was ik zo ellendig dat ik amper iets gedaan kreeg, de dag erna kwam alle spanning eruit zodat ik tot niet veel meer in staat was dan de hele dag in de zetel te liggen recupereren.

Gedurende het hele voorjaar van 2013 had ik over mijn hele lichaam dan ook dag in dag uit spierpijn van de spanning, oorsuizingen en nog een hele reeks andere klachten. De vraag wat ik zo nodig wou bewijzen en aan wie stak steeds vaker de kop op. Mijn lichaam maakte mij op alle mogelijke manieren duidelijk dat het niet veel meer kon hebben en ik vroeg me af hoeveel meer ik het nog wou belasten en wat ik daarmee zou bereiken.

Het dreef mij naar een radicale beslissing: tegen alle advies in een tijd helemaal niet meer buiten komen. Ik vond ze mooi, de theorieën over hoe de drempel erna alleen maar groter zou worden, maar mijn gevoel zei iets helemaal anders: dat mijn enige prioriteit op dat moment moest zijn om mijn lichaam eerst te laten herstellen van de chronische stress waaronder het gebukt ging.

Het bleek de juiste beslissing te zijn. Tegen de zomer raakte ik verlost van een aantal vervelende symptomen. Mijn probleem was nog lang niet opgelost, maar het puur fysieke deel van het probleem zoog mij tenminste niet langer leeg zodat er weer energie was om aan al de rest te werken.

We weten het allemaal wel: zorg dragen voor ons lichaam, op tijd rust inbouwen, luisteren naar ons lichaam, maar er is een hemelsbrede kloof tussen weten en doen. Ik was helaas één van die hardhorigen die pas luisteren als hun lichaam het zo hard uitschreeuwt dat ze hun eigen gedachten nog amper verstaan.

Ik kan alleen maar hopen dat ik hier terecht in de verleden tijd praat en ik niet de ezel ben die ooit een tweede keer frontaal op die steen knalt. Blauwe plekken staan mij precies niet zo goed.

JOMT #1: An apple a day
JOMT #2: Wat ik leerde in het AngstCentrum

Advertenties

5 gedachten over “JOMT #3: Tussen weten & doen

  1. ik denk dat je die “steen” nu wel zal herkennen, hem zal laten liggen en hem zal passeren zonder één blauwe plek. Blauwe plekken die passen idd niet bij een sterke vrouw….want jij bent een sterke vrouw!

  2. Niet doen dat knallen. In meerdere betekenissen.
    Even nog aangeven dat ik het met Wim eens ben… jij bent me er een, maar ik val in herhaling, een sterke vrouw. Een fijn persoon voor zover een blog toelaat dat echt te beoordelen. Dus ga maar om die steen heen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s