Ongeduldig sterven

Businesswomen under stress holding hands to forehead

Het is een beetje een klucht, het laatste jaar van mijn opleiding tot gezondheidscoach. 90% van de docenten haakte tijdens de zomervakantie af en de zoektocht naar vervangers loopt niet van een leien dakje; als we dit semester al 7 lessen hebben gehad zal het veel zijn.

Naast het feit dat het volgende semester dus loodzwaar zal worden omdat er gigantisch veel moet ingehaald worden, beginnen we met een serieuze achterstand aan ons eindwerk. Om te bewijzen dat we toch iets of wat mensen kunnen begeleiden, moeten we dit jaar al serieus aan het werk met een paar klanten en onze verslagen daarover in juni presenteren voor een jury. Januari is zo’n beetje de uiterlijke datum om de coaching op te starten, willen we alles op tijd klaar krijgen.

Alleen: het is ondertussen van vorig schooljaar geleden dat we nog lessen in coachingsvaardigheden kregen, en het ziet er niet naar uit dat dat nog zal veranderen voor januari. Ge weet wel, die maand die over dik 3 weken begint. Het zal dus zwemmen of verzuipen worden, met die eerste klanten die we moeten gaan coachen en eerst nog moeten zien te vinden, god weet waar.

Maar als er iets is wat ik afgelopen jaar leerde, dan is het wel dat men al doende leert, dus we gaan het gewoon doen. Een paar klanten ronselen, de coachingssessies opstarten en gaandeweg wel zien waar er kan bijgeschaafd worden. Vertrouwen op de kilo’s boeken die ik in het verleden las, mijn intuïtie en een stevige dosis gezond verstand. Een beetje sterven, die eerste keren, maar ook blij zijn dat het echte werk eindelijk begint na 3 jaar studeren en me afvragen of het überhaupt wel iets voor mij is, dat coachen.

Overmorgen heb ik een afspraak met een eerste kandidaat-proefkonijn, om haar uit te leggen wat het precies inhoudt en daarna hopelijk een eerste echte afspraak vast te leggen.

Ik sterf een beetje, maar ik kan niet wachten om eraan te beginnen.

Advertenties

10 gedachten over “Ongeduldig sterven

  1. Succes ermee! Wat betreft de zin “die eerste klanten die we moeten gaan coachen en eerst nog moeten zien te vinden”: wat houdt zo’n coaching juist in? Niet dat ik direct op zoek ben naar een coach, maar het interesseert mij wel en als jij nog iemand zoekt… Geeft dan ook meteen de vraag: moet zo’n coaching persoonlijk gebeuren, t.t.z. mekaar in het echt ontmoeten voor besprekingen? Of kan dat ook elektronisch (kwestie van misschien direct verschillende soorten coaching uit te proberen 😉

    1. Als het niet irl is, kan ik het niet meenemen voor mijn eindwerk, maar alle ervaringen zijn welkom natuurlijk! Bezorg je me even je e-mail (ninaserotto@gmail.com), zodat we via die weg de opties eens kunnen bekijken?

  2. Ik denk wel dat het goed zit…..een beetje “gezonde spanning” en je kijkt er echt naar uit om er in te vliegen…..ja ja je gaat dat goed doen. Ik zie je een heel goede life coach worden, echt waar……Succes en als ik een “coach” zou nodig hebben dan ben jij de eerste waar ik aan denk 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s