’t Plezantste straatje

joy

In ons kleine doodlopende straatje wonen 4 gezinnen met kinderen, twee jonge koppels en mijn ex. Behalve die laatste, die over de grens het nieuwe jaar inzette, vierden we het allemaal gewoon thuis. Maar ‘allemaal gewoon thuis’ staat in ons straatje geenszins synoniem voor ‘ieder voor zich’.

De ene buur liet ons op de laatste dag van het jaar aan de kassa van de plaatselijke supermarkt weten dat hij rond 23:00 zijn vuurkorf zou aansteken en dat iedereen welkom was om een glaasje mee te drinken. Amper thuis ging de bel en stond een andere buur voor de deur om te zeggen dat hij ’s avonds zijn huis openstelde voor alle buren die wilden binnen springen.

Iets voor middernacht gingen alle deuren in de straat open en verzamelde iedereen rond de vuurkorf. We babbelden ons het nieuwe jaar in, besloten om dan maar uitgesteld af te tellen en deelden elk meer dan 20 keer 3 kussen uit. We keken naar het vuurwerk dat her en der in het dorp werd afgestoken, liepen in en uit bij elkaar en deelden onze drank.

’t Kleinste straatje van het dorp is zonder twijfel het plezantste straatje, dacht ik toen we een paar uur later met onze gasten weer naar huis gingen, met haren die roken naar kampvuur en een hart dat gloeide door de warme buurt die ik thuis mag noemen.

Advertenties

9 gedachten over “’t Plezantste straatje

  1. Ik krijg er kippenvlees van, van zoveel warmte. Ik heb sinds ik weg ben bij m’n ouders nog nooit oudjaar thuis gevierd, dus ik weet niet hoe warm onze buren zijn, ik heb ze nog nooit echt gesproken! Heel erg verlaat een gelukkig nieuw jaar gewenst!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s