The Jar Project #19

The Jar Project

Het was een erg emotionele, maar daarom niet minder goede week. Wat ik later op mijn papiertjes in mijn jar zal herlezen over de afgelopen dagen:

– De week begon behoorlijk pijnlijk. Het bleek uiteindelijk een misverstand te zijn, maar dat nam niet weg dat de pijn nog een tijd bleef nazinderen. Wat dat misverstand achteraf met zich meebracht, maakte het het echter meer dan waard om die pijn gevoeld te hebben. Elk nadeel heb zijn voordeel, en in dit geval was het voordeel heel groot.

– Ik leerde in de les de kracht van traumaopstellingen kennen. Can I just say: wow!! Dit is iets waar ik graag nog eens een doorgedreven cursus van wil volgen, met dank aan onze steengoede docenten en mijn klasgenootjes. De veilige omgeving die we elke les voor elkaar weten te scheppen en die maakt dat iedereen zich kwetsbaar durft op te stellen, is van onschatbare waarde. Ik had met niemand anders deze opleiding, die heel confronterend is en behoorlijk wat van ons vraagt, willen volgen.

– Door alle emoties die aan mijn vel plakten, viel het niet mee om tijdens de theoretische stukken van de les gewoon te zitten en te luisteren zonder dat mijn gedachten alle kanten opvlogen. Thank god voor zentangle; al tekenend bleef ik gefocust en miste ik geen woord van wat er gezegd werd.

– Na een paar weken van veel zittend werk – sollicitaties en coachings moeten nu eenmaal voorbereid worden – was er deze week eindelijk af en toe wat tijd om fysiek bezig te zijn. Het volume van de radio ging op maximum, en mijn keukenkasten blinken weer alsof ze gisteren pas geรฏnstalleerd werden. Therapeutisch kuisen rules.

– Ik voelde dat het heel erg nodig was om een paar uur zo nutteloos mogelijk door te brengen en ik was in staat om mezelf dat te gunnen. Ik bekeek een paar afleveringen van Scandal en haalde wat slaap in. Zomaar, in het midden van de dag. Ons moeder moest het weten.

– In het asiel waren er 4 katten die we op dezelfde dag moesten laten inslapen. Het raakte me veel harder dan anders, maar ik ben blij dat ik toch nog afscheid kon nemen van mijn kleine vriendjes voor ze naar de andere kant vertrokken.

– Ik sloot de week af met een avondje onder vrouwen. Het ging zoals altijd veel over hun kinderen, maar van hen kan ik het, als enige kinderloze met een veel minder netjes uitgetekend leven als dat van hen, verdragen. Mama’s die luidop durven zeggen hoe irritant ze hun eigen kinderen soms vinden en plannen maken om samen een weekendje weg te gaan om dingen te doen die niet mogen, zijn de coolste mama’s.

Advertenties

3 gedachten over “The Jar Project #19

  1. Ik voel de emoties van deze blog spatten, katten laten inslapen ik mag er niet aan denken, ik huil de ogen uit mijn ogen,….gevoelige ziel dat ik ben :-),…..en slapen is belangrijk dat weet uw mama :-), ze zal trots zijn op een dochter met blinkende keukenkasten, als je nog zin hebt, de mijne moeten ook eens uitgekuist worden ๐Ÿ™‚

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s