The Jar Project #21

The Jar Project

Het voordeel van een paar kwakkelende weken is dat de goede weken die daarop volgen, eens zo hard geapprecieerd worden. Een paar van de vele hoogtepunten van afgelopen week die in mijn jar belandden:

+ Ik kreeg op 1 dag 3 berichten van mensen die mijn hulp wilden inroepen. Ik slaagde erin om 2 keer nee te zeggen en zo meer tijd te maken voor mijn eigen prioriteiten. Een primeur!

+ Hier en daar lukte het me om wat uit te slapen, en dat is een goed teken. De laatste maanden was ik een coachende en naar werk zoekende kip zonder kop die elke ochtend tussen 6 en 7 wakker schoot en direct uit bed sprong, in paniek omdat ik nooit alles gedaan zou krijgen. Ik bleef 2 keer iets langer liggen, dus de paniek is weer wat gezakt.

+ Om mezelf toch tenminste 10 minuten per dag rust te gunnen, verplichtte ik mezelf om elke ochtend een korte meditatie te doen. Ik geloofde zelf niet dat ik elke ochtend 10 minuten zou kunnen stilzitten zonder iets ‘nuttigs’ te doen, maar kijkt, ik deed het toch.

+ In het asiel moest ik een klasje rondleiden en na afloop kreeg ik spontaan een groepsknuffel. Altijd fijn als uw werk geapprecieerd wordt.

+ Diezelfde dag werd die appreciatie ook letterlijk uitgesproken door één van de bazinnen van het asiel.

+ Ik ontdeed mij van kleine stukjes verleden die me in de weg zaten.

+ Met het einde van het schooljaar in zicht, beseften mijn klasgenootjes en ik dat we nog lang niet uitgepraat zijn over onze gezamenlijke interesse. We smeedden plannen om voor mekaar workshops te organiseren om van elkaars specialiteiten te leren en ik richtte prompt een Facebookgroep op waarop we informatie kunnen uitwisselen die voor ons allemaal interessant kan zijn. Op zo’n momenten heb ik het gevoel dat ik doe wat ik hoor te doen in dit leven, en dat ik ‘thuis’ ben. Onbetaalbaar.

+ Ik had een zondag waar ik constant foto’s van wou nemen. Er zou niet veel te zien zijn op die foto’s, want ik kwam niet verder dan mijn terras, maar het was daar heel goed. Het werd wat opgekuist, het had wat weg van een terras van een café in Parijs, er waren aardbeien en ligstoelen en boeken. Het was mijn stukje hemel op aarde.

+ Ook nog in het asiel: een gedragstherapeute zorgde voor een zeer geslaagde stunt. Omdat journalisten het beter kunnen vertellen dan mij: lees hier een artikel met veel mooie foto’s of kijk hier naar een kort filmpje. Een dikke merci aan ons ‘Luna’ en alle gulle schenkers!

Advertenties

6 gedachten over “The Jar Project #21

  1. Je jar-project is iets waar ik elke week naar uitkijk: omdat het fijn is te lezen dat het goed goed (soms-vaak-heel vaak) én omdat het me ook leert zo’n momentjes te appreciëren. Geweldig! En schrijf die complimentjes van je bazin maar op je (online) CV hoor!

  2. Ik sluit me aan bij Margeaux en Marion……weer schitterend artikel…..gans de “Jar-reeks” eigenlijk….positieve en goeie momenten van de voorbije week, prachtig om de week mee te beginnen, ook voor mij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s