The Jar Project #30

The Jar Project

De eerste week na de ‘vakantie’ is weer voorbij gevlogen. De toppertjes:

* Twee weken vakantie vieren in binnen- en buitenland is geweldig, maar teruggaan naar de normale structuur en productiviteit is dat ook. De eerste sollicitatiebrieven zijn de deur weer uit, de eerste uitnodiging voor een gesprek is binnen. Vooruit met de geit!

* Ik blijf ervan houden om getuige te zijn van wat het vrijwilligerswerk in het dierenasiel doet met mensen. De verhalen die ik er hoor moeten niet onderdoen voor wat de gemiddelde Dirk De Wachter in zijn praktijk te horen krijgt, en ik zou er een boek over kunnen – en misschien wel willen – schrijven. Al die mensen die ooit een normaal leven leidden en dan door het leven tegen de grond gegooid werden; ik zie ze dankzij hun dagen in het asiel allemaal weer een doel, het geluk en een paar keer zelfs al de liefde vinden. Ik vind het even prachtig als alle dieren die weer een nieuwe thuis vinden.

* Niet meer naar de les moeten, blijft genieten. Niet dat ik die avonden zo ontzettend veel doe, maar doordat ik niet langer al om 16:30 de keuken in moet om te koken, heb ik veel meer aan mijn namiddagen.

biamara

* We beslisten last minute om op de nationale feestdag naar Brussel te gaan. Elke dag waarop ik helikopters en straaljagers zie, is een goede dag.

* We ontdekten er ook 2 nieuwe plekjes: Bia Mara, waar we fish & chips met een origineel smaakje aten, en dotspotshop, waar ik zo enthousiast was over alles wat daar aan de muren hangt, dat ik er van de wederhelft een cadeautje mocht kiezen.

* Ik vond eindelijk de moed om nog eens 2 grote dozen te vullen met kleren die ik al jaren niet meer draag maar waar ik eerder geen afscheid van kon nemen. Dit jaar is zonder twijfel het jaar waarin ik alle stukjes verleden die mij niet meer dienen kan loslaten.

* Het lief was jarig op de meest regenachtige dag van deze zomer, maar de regen hield het gelukkig voor bekeken tegen de tijd dat we vertrokken naar het wat mij betreft lekkerste restaurant van Leuven. Het is niet cool, het is niet hip, maar het is wel een klassevolle gevestigde waarde in onze stad die al veel langer meegaat dan alle trendy zaken die her en der uit de grond schieten en een paar jaar later weer verdwijnen.

*Het was gisteren eindelijk tijd voor het moment waar de BFF en ik al lang naar uitkeken: Leuven zingt. We hebben ons weer volledig laten gaan en hadden zoals elk jaar een geweldige foute avond. Al hoop ik wel dat de filmpjes die gemaakt werden van ons enthousiasme nooit het daglicht zullen zien. Eat this, Tomorrowland!

Advertenties

12 gedachten over “The Jar Project #30

  1. Ik heb direct eens gesnuffeld in de menu’ van jullie lievelingsrestaurants Ze serveren inderdaad toppers uit de klassieke keuken. Ik zou er mijn gading wel vinden! Fijn dat jullie zo genieten!

  2. Schandalig, ik ben nog nooit in de Troubadadour gaan eten. En Leuven Zingt heb ik ook helemaal overgeslagen, meer omdat er niemand dat zo leuk schijnt te vinden in mijn vriendenkring šŸ™‚ šŸ™‚

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s