The Jar Project #42

The Jar Project

De week verliep in een dikke mist wegens een leger microbes die de boel overnamen. Wat ik me, naast een paar kilo’s Kleenex die de revue passeerden, herinner:

* Het voordeel van eens goed ziek zijn, is dat ik gedwongen word om een hele dag niks te doen. Maar dan ook echt niks, want op een gegeven moment was zelfs lezen of tv kijken er te veel aan. (Voor een dikke portie zelfmedelijden had ik wel nog net genoeg energie gelukkig). En warempel, na 2 dagen gedwongen de boel de boel te laten, draaide de wereld nog gewoon door. Who knew?? Een extra meevaller was dat ik, doordat mijn collega vroeg om te wisselen, op mijn ziekst was op de dagen waarop ik sowieso niet moest werken, dus ik moest me niet eens ziek melden. Hoera voor deeltijdse jobs!

* Hier en daar profiteerde ik er wel van om mijn blogleesachterstand wat weg te werken. Terwijl ik een paar maanden niet goed oplette, zijn er mensen getrouwd, kregen ze een kind of vonden ze een lief. Mooi om lezen hoe mensen die ik niet echt maar toch wel een beetje ken aan prachtige nieuwe avonturen beginnen. Wishing you all the best of luck, guys!

* Ik kreeg weer fijn bezoek op het werk. Een vriendin van vroeger, die ik onlangs tegen het lijf liep, kwam zoals beloofd eens langs tijdens haar middagpauze en aan niks was te merken dat er meer dan 5 jaren voorbij gingen sinds we mekaar voor het laatst spraken. Ook mijn voormalige kleuterjuf, die mijn moeder nog regelmatig ziet, kwam eens kijken waar ‘ons Ninake’ nu werkt. Het was behoorlijk grappig om haar voor het eerst als een volwassene én in het Leuvens dialect tegen mij te horen praten.

* Af en toe kan ik eens een #ootd posten op Instagram. De vorige keer dat ik me dagelijks opmaakte en moeite deed om een deftige outfit samen te stellen, bestond die afkorting nog niet eens. Wie zegt dat schoonheid alleen vanbinnen zit, heeft het wat mij betreft een beetje mis; sinds ik weer een reden heb om de buitenkant ook wat op te smukken, voel ik me weer een pak beter over mezelf dan toen ik permanent in een joggingbroek woonde wegens geen plaats om naartoe te gaan. En nee, uw beste kleren aandoen ‘gewoon voor uzelf’ wanneer ge een hele dag omringd wordt door 4 katten en een fret met scherpe nageltjes is géén goed idee.

* Ik sprak een uurtje af met een vriendin in de stad voor een combinatie van een paar dingen kopen en 13 weken bijpraten. Het was eeuwen geleden dat ik dat nog gedaan had en het was het beste uurtje van de hele week. Er gewoon aan terugdenken volstaat om weer helemaal happy te worden. ❤

* Ik kocht een nieuwe geheugenkaart voor mijn camera en was zelf verbaasd over hoe euforisch ik bij thuiskomst werd over de aankoop van zoiets stoms. Iets met een kinderhand en snel gevuld, waarschijnlijk.

* Het lief maakte, zoals altijd wanneer ik ziek ben, een grote kom kippensoep. Zoals in de film, jawel. Ik voel mij dan zo Amerikaans dat ik er helemaal van opknap.

* Over de States gesproken; mijn ‘sister from another mother’, een Waalse ex-collega die haar grote liefde volgde naar zijn hometown, stuurde me een foto van zichzelf met de auto waar ze al van droomde toen we nog samenwerkten. Ze heeft hem dus toch eindelijk kunnen kopen, en ze heeft al ‘mille fois’ aan mij gedacht sinds ze hem heeft. Er zit net iets te veel water tussen onze woonplaatsen om me eens te komen oppikken, dus als de berg niet naar Mohammed komt…Sinds mijn angststoornis me niet langer in de weg staat om weer op een vliegtuig te stappen, spookt New York zien, mijn grote droom, weer vaak door mijn hoofd. Welke bank ik moet overvallen of welk orgaan ik moet verkopen weet ik nog niet, maar we hebben wel beslist dat volgend jaar haar & New York (afstand tussen beiden: 2,5 uur rijden) bezoeken Mijn Nieuwe Missie is.

* Op het einde van de werkweek trakteerde ik mezelf op een troostje voor de lastige week. Het is warm, zacht en ik kocht het met een fikse personeelskorting in mijn eigen winkel. Ah ja.

Advertenties

7 gedachten over “The Jar Project #42

    1. Thanks!

      Ik ga inderdaad echt eens werk maken van New York, ik droom daar al van sinds mijn vroege tienerjaren. En krijg ik het geld niet bij elkaar tegen volgend jaar, dan is het zeker voor het jaar erna!

  1. Ik heb juist een hekel aan ziek zijn in mijn vrije tijd hahaha, leve ziekteverlof 😉 Ondanks het ziek zijn toch een ton leuke momenten verzameld, en jeeej New York, da’s pas een vooruitzicht voor 2016!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s