#boostyourpositivity: Als moeten willen wordt

foto (2)

Het thema van #boostyourpositivity is voor mij op dit moment heel relevant; Oon stelt ons volgende vragen over werk:

Hoe zit dat bij jullie? Welke keuze heb jij gemaakt? Was dat bewust of van moeten? En most importantly: ben je blij met die keuze? Deel het via #boostyourpositivity en lees mee hoe anderen ‘werk’ ervaren.

Ik wou al héél lang een sabbatjaar. Ik wou al héél lang deeltijds werken. Ik kreeg beide.

Het kwam alleen niet in de vorm waarvan ik droomde. Mijn sabbatjaar duurde uiteindelijk 3 jaar en bestond er voornamelijk uit dat ik door mijn angststoornis domweg niet in staat was om te gaan werken of überhaupt mijn huis te verlaten dat eerste jaar. Mijn deeltijdse job is deels een gevolg van het feit dat ik het niet aandurf om voltijds te werken.

Maar hoe vergiftigd mijn geschenken ook waren, het waren de mooiste die ik kon krijgen. Zelf had ik de moed niet om mijn ideale (werk)leven te creëren: ik was ervan overtuigd dat het financieel niet mogelijk was en ik had niet het excuus van kinderen waarachter ik me kon verschuilen om een keuze voor deeltijds werken te verantwoorden. Vraag me niet aan wie ik dacht me te moeten verantwoorden want ik heb er geen zinnig antwoord op, maar dat idee leefde heel sterk bij mij. Het leven was gelukkig zo vriendelijk me te dwingen die keuzes te maken.

Achteraf bekeken kan ik alleen maar zeggen dat ik het niet anders meer zou willen. Ik werk genoeg om weer het gevoel te hebben dat ik deel uitmaak van de maatschappij, om mezelf weer nuttig te voelen en om de rekeningen te betalen. Tegelijkertijd werk ik te weinig om ten onder te gaan aan stress.

Ideaal wat mij betreft, want 40 uur per week (+ overuren + pendeltijd) ongelukkig doorbrengen is véél, weet ik uit ervaring. En laat ons eerlijk zijn; de uren daarbuiten zijn ook niet allemaal van onszelf. Het is een godsgeschenk om vrienden, familie, een partner of een gezin te hebben, maar ook zij knabbelen vaak meer aan onze tijd dan we zelf zouden willen.

Ik hoef niet meer mee te doen aan die ratrace van voltijds werken combineren met andere verplichtingen en me-time, dus ik doe het ook niet meer, punt. Geen excuses, geen verantwoording daarvoor. Wat eerst, door mijn ‘beperkingen’, de enige optie leek, is nu een keuze waar ik volledig achter sta en waarvoor ik mij nog geen seconde geschaamd heb.

Mijn gedwongen sabbatical hielp me van mijn angst om financieel niet rond te komen af, want ik heb gezien dat het – voor mij, want ik heb geen kinderen – met veel minder (lees: een derde van wat ik destijds als manager verdiende) ook kan zonder veel te moeten missen. Van het idee dat elke nieuwe job beter, grootser en lucratiever moet zijn, ben ik ook afgekickt. Wat sindsdien bij mij overheerst, is de vraag welke job op dit moment in mijn leven het best bij mij past.

Op dit moment blijkt het die van deeltijds verkoopster in een kledingzaak te zijn. Inhoudelijk is het verre van mijn droomjob, maar hij voldoet aan veel voorwaarden die in mijn zoektocht naar een beter leven op mijn lijst stonden. Ik werk veel dichter bij huis, dus de files naar Brussel zijn verleden tijd. Aan de uren kan ik niks veranderen, maar de dagen waarop ik werk kan ik – in overleg met mijn collega – zelf beslissen. En, misschien nog wel het belangrijkste, hij laat genoeg ruimte om op termijn na mijn uren mijn droomjob te creëren en nog energie te stoppen in de andere dingen des levens.

Conclusie: de manier waarop ik mijn keuzes heb gemaakt, was niet zoals ik het heb gewild, maar het resultaat is wel dat ik heb gekregen wat ik al lang wou. Er was heel wat voor nodig, maar elke dag sta ik op met het gevoel dat ik een gigantische geluksvogel ben. Op dagen dat ik naar mijn werk vertrek, ben ik blij dat ik kan en mag werken, en op dagen dat ik thuis ben, ben ik blij dat ik aandacht kan geven aan het leven buiten het werk.

Zoals ik al zei: gigantische geluksvogel, ik. Zowel op het werk als daarbuiten. Ik hoop van ganser harte dat voor u hetzelfde geldt, en zo niet, dat ge de moed vindt om er iets aan te doen. Het is het dubbel en dik waard, neem het van mij aan.

Advertenties

15 gedachten over “#boostyourpositivity: Als moeten willen wordt

  1. Dat besef ik elke dag dat ik een geluksvogel ben,……en mijn job me de ruimte geeft om de dingen te doen die ik graag doe,……want het is het leven naast de job dat telt,…..ook heel hardleers moeten leren kennen 🙂

  2. Mooi stukje! Ik vind het ook wel herkenbaar. Ik merk zelf dat ik rapper last heb van stress dan de gemiddelde persoon met mijn job en dat ik ervoor moet zorgen dat ik mijn grenzen bewaak. Gemakkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk…

  3. blijf zulken dingen schrijven aub, misschien heb ik dan ooit het lef om ook de nodige (en hopelijk dan juiste) beslissingen te nemen 🙂 . momenteel blijft het bij werken aan mezelf … en ergens wel me wegsteken achter het feit dat ik alleenstaand bent met een zoon die begonnen is aan hogere studies en zo de beslissingen op de lange baan schuiven… maar dit steekt ergens wel om dit zo zwart op wit geschreven zien staan … toeme …

  4. Zo goed zeg! Ik heb zelf net mijn ontslag gegeven en ik heb het gevoel dat als ik tegen het einde van mijn termijn nog geen andere deftige 4/5 (jawel) job heb, ik voorlopig halftijds in een klerenwinkel ga werken. En ja, er zijn mensen die al fronsend vragen wat er met mijn ambitie is gebeurd, maar anderzijds zijn er even veel die zeggen hoe sjiek ze dat vinden.
    Dus bij deze ook: Zo sjiek van u zeg!

    1. Kijk, dat bedoel ik: ik zou nooit de guts hebben om zelf ontslag te geven. Ik wacht tot het me letterlijk ziek maakt en het leven me dwingt om in te grijpen. Eindeloos veel respect voor uw dappere beslissing!!

  5. Ik herken mezelf een beetje. Ik heb noodgedwongen 7 jaar thuis gezeten. Sinds 5 jaar doe ik mijn droomjob, deeltijds, en met heel wat financiële onzekerheden..maar tot hiertoe is het altijd gelukt. eneu, ondanks fysieke beperkingen ben ik best wel gelukkig nu.

    We zijn goed bezig he

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s