The Jar Project #43

The Jar Project

Zoef” zei de week en ze was voorbij. De jar-waardige momenten die voorbij vlogen:

+ Op maandag was ik nog niet helemaal genezen, dus ik sloeg mijn tenten in de zetel op en nam de tijd om vooruit de bloggen voor de rest van de week. Als ik er geen tijd of energie voor heb, loop ik altijd een beetje onrustig rond, maar het is pas wanneer het wel weer kan dat ik besef hoe hard ik het gemist heb. Het deed verdomd veel deugd, dat zetelbloggen!

+ Ik was dinsdag amper 3 minuten wakker toen ik een “You look great!” kreeg van een collega-tweep. Als ze mij op dat eigenste moment had gezien had ze het nooit gezegd, maar ze doelde op een foto die ze van mij had gezien, en dat was ook al genoeg voor een goed begin van de dag. Dat ze daarna ook nog vroeg om eens mee te gaan shoppen voor wat stijladvies, maakte het helemaal mijn favoriete ochtend van de week.

+ Opvangkitten is helemaal in orde met het steriliseren, inenten en chippen en is nu ook op papier echt van ons. Voor het lief was het al lang onze kat, maar ik, getraind om me niet te hechten aan elke kat die ik zie, stond er nog altijd afstandelijker tegenover. Vanaf nu mag ook ik me aan het beestje hechten en mag ze een Echte Naam krijgen.

+ Ik geloof erg in de wet van de aantrekking en het manifesteren van dingen die ik wil. Zo heb ik op de plaats waar na 8 jaar wel eens een spiegel mag komen boven mijn wastafel in de badkamer 2 foto’s uit reisbrochures hangen van Cuba en Dubai, plaatsen die ik ooit nog wil zien. Tijdens het lezen in een gids over New York (jaja, ik meen het) bedacht ik dat ik de foto’s beter zou vervangen door een foto van The Big Apple, kwestie van dat eerst te manifesteren. Toen ik na het weekend op het werk kwam, bleek de grote leegte naast de kassa omgetoverd te zijn in een grote fotomuur. Van New York, jawel. Ik kijk voortaan een hele dag op 9 grote afbeeldingen van de stad waar ik zo graag naartoe wil. Qua manifestatie en een teken aan de wand kan dat tellen me dunkt.

+ Woensdag leunde ik een groot deel van de dag tegen een angstaanval aan. Het liep gelukkig niet uit de hand, en wat het belangrijkste is: ik vond op donderdagochtend de kracht om tegen mezelf te zeggen dat het een nieuwe dag was en gisteren helemaal niks zei over vandaag.

+ Donderdagavond ontdekte ik dat Eat Pray Love op tv was en werd daar lichtjes euforisch over. Het boek vond ik niet echt schitterend, maar toch wou ik al heel lang de film eens zien. Zo’n onverwacht cadeau en daar dan dat half uur voor het begint naar uitkijken kan heel mijn avond maken. En ik vond hem dan nog beter dan het boek ook.

+ Vrijdag was mijn vrije dag en lukte het me eindelijk om bij te slapen. Vervolgens deed ik in een recordtempo een relatief grote schoonmaak en ’s avonds moest ik zelf niet koken omdat mijn moeder dat in mijn plaats deed. Topdag dus, want de hekel die ik heb aan koken is met geen woorden te beschrijven, alle kookhypes van de laatste jaren ten spijt.

+ Op zaterdag was ik weer bij de gelukkigen; na het werk kon ik bij vrienden mijn benen onder tafel schuiven. Overdag was ik ook al verwend geweest, want het lief kwam me op het werk bezoeken met een thermos vers gemaakte soep. Mensen die mij eten geven zijn zo hard mijn favoriete mensen.

+ Iedereen vindt de verandering van het uur altijd vervelend, maar voor mij betekent dat vooral een extra uur slaap. Ik heb het onderste uit de kan gehaald en sliep voor de 2de keer deze week 11 uur. Het was nodig blijkbaar, maar gelukkig ook mogelijk.

Advertenties

5 gedachten over “The Jar Project #43

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s