The Jar Project #49

The Jar Project

Ik had me voorgenomen om het deze week wat rustiger aan te doen en dat bleek een verstandig besluit. De hoogtepunten van mijn favoriete herfstweek tot hiertoe:

* Ik forceerde wat vrije tijd voor mezelf begin deze week. Ik negeerde mijn schuldgevoel dat zelfs na 3 jaar thuis te zijn geweest nog altijd opspeelt wanneer ik ‘zomaar niks doe’ in het midden van de dag en keek een paar afleveringen van Pretty Little Liars (ja ik weet het, ik ben er eigenlijk te oud voor) na elkaar. Compleet met veel kussens, een warm dekentje, soep en regen die tegen de ramen kletterde. Bliss.

* Ook bij de Italiaanse les deden we het rustig aan; we skipten het laatste uur zodat we toch nog een béétje avond hadden.

* Zo boos als Jack maanden geweest is om het jonge geweld in huis, zo blij lijkt hij er nu mee te zijn. Wanneer hij denkt dat niemand kijkt, speelt hij nu zelfs met Izzy en hij is naar mij toe nog veel aanhankelijker geworden dan voor de komst van ons Satanskind.

* Ik was echt wel toe aan een nieuwe jeans, en tot mijn grote verbazing vond ik er bij H&M één die nog geen 20 euro kostte en beter zijn vorm behoudt dan exemplaren waar ik ooit een vijfvoud voor neertelde maar die er na een uur 2 maten groter uitzagen. Het is dan ook nog eens de meest comfortabele jeans die ik ooit had, dus ik begin te denken dat ik per ongeluk een joggingbroek met jeansprint kocht.

* De sluiting van mijn horloge was stuk, maar een juwelier wist het binnen de paar minuten te fiksen. Gratis, omdat het bijna Kerstmis is.

* We stonden uitzonderlijk eens een halve dag met 2 in de winkel, wat de werkdag toch veel meer schwung gaf. Ik kijk al uit naar de feestdagen en de solden, wanneer we nog een paar keer samen kunnen werken.

* Op zijn vrije dag wachtte het lief mij na mijn werk op in een café in de buurt. Toen ik er aankwam, was hij aan de praat geraakt met een paar Franse meisjes die recent in Leuven kwamen wonen. Ik zette me erbij en we bleven nog 2 uur plakken. Toevallige ontmoetingen met volslagen vreemden waarmee het direct klikt zijn mijn favoriete ontmoetingen. Als ik dan ook nog eens Frans kan praten, word ik er al helemaal euforisch over.

* Na onze toevallige ontmoeting was het al veel te laat om thuis nog te koken, dus we wandelden naar één van mijn favoriete Italiaanse restaurants, zo eentje met nog een echte Italiaanse familie die de zaak runt. We deden ons best om in het Italiaans te communiceren en kregen als blijk van appreciatie een drankje van het huis aangeboden.

* Eén van de weinige positieve dingen aan de winter zijn wat mij betreft de lichtjes overal. Er waren er veel, gisteravond in de Halve Maan in Diest. En er was nog vuurwerk ook, wahey!

* Voor de verjaardag van mijn schoonmoeder gingen we op restaurant en zoals altijd was het weer heel leutig. Het feit dat ik zelf bijna geen familie heb, laat staan familie van mijn leeftijd, wordt ruimschoots goedgemaakt door mijn schoonbroer, schoonneven en -nichten en hun aanhang die allemaal ongeveer mijn leeftijd hebben. Ambiance verzekerd als we allemaal samen zijn!

Advertenties

6 gedachten over “The Jar Project #49

  1. Dat zijn alleen maar positieve dingen, daar word je vrolijk van…
    Ik kan daar ook zo van genieten, onderuit zakken in de zetel en niks doen 🙂
    En onverwachte gesprekken kunnen heel fijn zijn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s