The Jar Project #50

The Jar Project

Ik word steeds beter in vrije momenten voor mezelf afdwingen. Het beste uit een vrij rustige week:

* Ik spijbelde dinsdagavond en voelde me er geen minuut schuldig over. In de donkerste maanden van het jaar moet een mens zichzelf nu eenmaal goed verzorgen, en bij mij betekent dat zo veel mogelijk rust inbouwen.

* Een bekende styliste ontdekte onze winkel en we konden voor haar vinden waar ze naar op zoek was. Nog effe en we komen nog eens op Vijftv ofzo.

* Mijn schoonbroertje kon voor zijn vriend nergens een katoenen onesie vinden (don’t ask, dat deed ik ook niet) dus riep hij mijn hulp in. Binnen een paar minuten kon ik hem een hele reeks opties aanbieden. I’m getting the hang of this fashion thing, y’all!

* In het asiel waren we onverwacht met meer mensen waardoor het werk er snel op zat en ik een paar dingen kon doen die anders toch maar op de lange baan zouden geschoven worden. Na een hectisch najaar begin ik stilaan het gevoel te krijgen dat ik de zaken weer wat meer onder controle heb. Tot de feestgekte binnenkort losbarst, that is.

* Mijn ex ging een paar dagen naar het buitenland, waardoor ik voor ‘onze’ hond mocht zorgen. Hij is helemaal versleten en heeft me een paar jaar niet gezien, maar toch kwispelt hij nog elke keer even hard als wanneer ik vroeger ’s avonds thuiskwam van mijn werk.

* Ik kreeg nog eens een sms van een ex-collega uit het asiel. Na een klein decennium werd hij vorige zomer op vrijdagavond vrijgelaten en stond hij op maandagochtend, met enkelband, in het asiel. Een paar maanden later liep hij de liefde van zijn leven tegen het lijf in het asiel en vond hij met zijn verleden sneller werk dan ik met mijn verleden. Anderhalf jaar later doet hij het nog altijd goed, en liggen we via sms af en toe nog eens samen in een deuk. Alle energie die ik onbetaald in het asiel stop, blijf ik terugkrijgen in dingen die onbetaalbaar zijn.

* Mijn werk in het asiel niet meegerekend, werd elke werkdag deze week afgewisseld met een vrije dag. Heerlijk tempo, ik wou dat dat eeuwig kon blijven duren.

* Er kwam een mail binnen van iemand die zich in mijn verhaal herkende en wat vragen had. Ik schreef en schreef en schreef nog wat meer. Probeerde al mijn ervaringen en geleerde lessen in een paar zinnen tot bij de ontvanger te krijgen, in de hoop dat er ook maar ergens in mijn verhaal een komma stond die kon helpen. Het hielp, las ik na 2 dagen op en af mailen. Ze kon, mede op basis van mijn verhaal, de knoop doorhakken over haar volgende stap en voelde zich minder raar en minder alleen. En dan weet ik weer waarom ik mijn meer dan 20-jarige stilzwijgen doorbroken heb.

Advertenties

6 gedachten over “The Jar Project #50

  1. Soms lees je eens iets waarbij “het hart even overspringt”, in de positieve zin, en dat deed ik daarnet. Ik zeg het misschien te pas en te onpas, maar man “you rock girl”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s