The Jar Project #51

The Jar Project

Hoppa, de voorlaatste! Het beste van de laatste dagen voor de feestgekte helemaal losbarst:

– De laatste les van het jaar duurde maar 2 uur, want de andere 2 uur was het kerstfeest. Iedereen bracht iets typisch Italiaans mee om te knabbelen en de docente zorgde voor aangepaste muziek, spelletjes en kerstmutsen. Die Italianen weten hoe ze een feestje moeten bouwen!

– We vonden een recept voor typisch Italiaanse koekjes om mee te nemen naar het feest, maar de eerste bakpoging mislukte jammerlijk. Gelukkig zijn er dan moeders die kunnen tonen hoe het moet. Ze lacht me altijd uit met het feit dat ik geen keukenprinses ben, maar stiekem geniet ze er toch van wanneer ik haar hulp inroep en we een middag samen koekjes staan te bakken.

– De mensheid heeft zich er blijkbaar bij neergelegd dat december een duurdere maand is dan we aankunnen, dus ze geven hun geld makkelijker uit dan anders. De werkdagen zijn veel drukker en de omzet hoger & I love it!

– Ik had het van mijlenver zien aankomen dat ik na de buikgriep van de wederhelft toch ook eens misselijk moest zijn natuurlijk. Het overviel me ’s ochtends aan de kassa in de supermarkt voor ik naar mijn werk vertrok. Het is ongelooflijk hoe snel er dan noodplannen door mijn hoofd schieten, van met de auto gaan werken om niet misselijk op de bus te moeten tot een collega optrommelen om mij te vervangen zodat ik helemaal niet zou moeten werken. Maar het blijft voor mij ook even ongelooflijk hoe snel ik dan tegen mezelf kan zeggen dat ik moet stoppen met onnozel doen, gewoon met de bus naar het werk moet vertrekken en zien hoe ver ik raak. Zo ver als nodig, bleek achteraf, want ik kwam de dag door zoals elke andere werkdag.

– Er kwam een brief toe van de FOD FinanciΓ«n die ik niet opende omdat ik geen zin had in slecht nieuws. Ik vond mijn redenering dat, als ze mij of mijn geld echt nodig hadden, ze me wel zouden weten te vinden, logisch en negeerde de brief hardnekkig. De wederhelft was de volwassene van ons twee en opende hem na een paar dagen in mijn plaats. Het bleek goed nieuws te zijn van de belastingen; in de lente ga ik een mooi cadeautje ontvangen op mijn rekening.

– Ik vind het spijtig dat ik geen koffie lust, want dat lijkt mij een vollere smaak te hebben dan thee. In van die hippe koffiebars kom ik dus nooit, want hun hoofdproduct lust ik niet en ik ben te gierig om voor een tas warm water met wat muntblaadjes meer te betalen dan een hele doos theezakjes in de winkel kost. Tot ik een tiger chai – zwarte thee met kruiden en honing – uit zo’n koffiebar voorgeschoteld kreeg en wist dat dat de smaak was waar ik naar op zoek was. Niet voor elke dag, en liefst maar een halve portie, want de smaak is zodanig vol dat hij na een tijd tegensteekt. Maar toch, als ik af en toe eens een goestingske heb, weet ik voortaan waar naartoe. Naar de koffiebar in de buurt van mijn werk. Voor een veel te dure gepimpte thee, in zo’n coole kartonnen beker, ha!

– We kochten eindelijk een spiegel voor de badkamer die even groot is als het badkamermeubel met 2 wastafels. Het zal nog wel een tijd duren voor hij effectief ophangt, maar toch, het einde van altijd met 2 tegelijkertijd in de kleine spiegel boven de wastafel van het lief te kijken, is in zicht!

– We zijn allemaal nogal praktisch aangelegd thuis. Een paar weken voor Kerstmis zeggen we gewoon wat we nodig hebben en kopen we dat voor mekaar. Geen onaangename verrassingen of ellenlange zoektochten. Maar toch is er altijd een verrassing: papa koopt altijd nog een stiekem cadeautje voor mama, en elk jaar opnieuw schrikt ze daar weer van. Hij heeft daar dan vaak wel mijn hulp bij nodig om dat te vinden, dus ik ga het kopen of bestel het online en als mama een minuut niet kijkt, stopt hij stilletjes het geld in mijn handen. Elk jaar vind ik dat even schattig. ❀

Advertenties

12 gedachten over “The Jar Project #51

  1. OkΓ© nu wil ik weten welke koffiebar dat is πŸ™‚ Want chai tea latte drink ik graag, bij Starbucks maar dat ligt niet op de route dus wil ik wel eens iets nieuws proberen….
    Uw papa is echt wel megaschattig πŸ™‚ πŸ™‚

  2. Een aangename kennismaking met je blog! Fijne feestdagen en toch hopelijk een klein beetje verrast als de pakjes open gaan ;).

  3. Die cadeautjes he… elk jaar zeg ik hier dat ik niets maar dan ook niets nodig heb. En dat als zij iets nodig hebben ze dat maar moeten kopen op het moment dat ze het nodig hebben. Maar dat zet geen zoden aan de dijk. Dus duik ik doorgaans met de lijst het gewoel in en kom dan met iets anders thuis. No way dat ik iets geef dat ze (vooral mijn echtgenote) vragen πŸ™‚

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s