To coach or not to coach

coaching
pro.psychcentral.com

Door een acuut tekort aan docenten liep ons laatste jaar van de opleiding tot gezondheidscoach een semester vertraging op. De deadline voor het eindwerk bleef wel op de vooropgestelde datum staan, waardoor we die, hoewel we allemaal een poging deden, niet haalden.

De tweede kans was er eind november, maar wegens na lange tijd terug aan het werk zag ik het niet zitten om afgelopen herfst ook nog eens te gaan coachen en daar een eindwerk rond te maken.

Als ik op tijd wil zijn voor kans drie, moet ik nu dringend beginnen met een nieuwe klant zoeken, het coachingstraject opstarten en dan uren en uren verslagen schrijven. Theoretisch gezien kan het nog, maar de drive is er niet.

Enerzijds ben ik er helemaal niet zeker van of ik wel verder wil in het traditionele coachen via one-on-one gesprekken. Misschien is dat de onzekerheid van elke beginnende coach die spreekt, misschien ligt het me gewoon echt niet omwille van een reden waar ik mijn vinger nog niet kan opleggen.

Anderzijds heb ik het gevoel zelf nog met te veel issues – problemen wil ik het niet noemen, maar desondanks hapert er hier en daar nog wat – te zitten om andere mensen te begeleiden in het oplossen van die van hen. Ik voel aan alles dat de energie er nu niet is en dat ik de slechtste coach ooit zou zijn mocht ik het nu proberen. Dan ben ik nog liever geen coach, hoe jammer ook.

Misschien komt de energie om aan de slag te gaan met zowel mijn eigen als andermans gezondheid nog op tijd terug, nu mijn leven weer wat rustiger gaat worden. Mocht dat niet zo zijn, zal ik eens heel goed én snel moeten nadenken: tegen mijn gevoel in toch een poging wagen om het certificaat van de opleiding (dat ik aan niemand zal moeten voorleggen om als zelfstandige te kunnen beginnen) te behalen of gewoon alles wat ik leerde meenemen naar de toekomst en zien op welke manier ik het ooit wil gebruiken?

Op dit moment schommelt het heel erg, maar waar ik daar vroeger van zou wakker gelegen hebben, laat ik het nu allemaal rustig op zijn beloop. Ik zal vanzelf wel voelen wanneer de goesting terug is. Is dat nog op tijd en voldoende om dat certificaat te halen, is dat mooi meegenomen. Is het niet zo, dan is het maar zo. Tegen mijn zin mensen gaan coachen helpt niemand vooruit, en de kennis en ervaring die ik opgedaan heb, neemt niemand me nog af.

En misschien vind ik zo wel een nieuwe, revolutionaire vorm van coachen uit, net doordat ik me niet tegen mijn gevoel in in een hokje liet stoppen. Ha! #dreambig

Advertenties

3 gedachten over “To coach or not to coach

  1. Hoe ik het zie : je mag nog 100-den diploma’s of certificaten behalen, hoe je coacht vul je zelf in op basis van jouw ervaringen, de persoon die voor je zit en jouw aanvoelen van wat die persoon nodig heeft. Er zijn wel “richtlijnen” die kunnen aangeleerd/gevolgd worden als “leidraad” (vooral voor beginnende coachen denk ik dan) maar ik denk moest je een vlieg zijn en eens gaan rondvliegen bij al de afgestudeerde en praktiserende coachen, er weinig zouden zijn die echt “volgens de boekskes” werken.
    Jouw grootste troef en tegelijkertijd ook een beetje jouw struikelblok is je (over)gevoeligheid. Heb gewoon geen schrik want de personen die op jouw pad komen zijn de juiste, zijn de personen die jij op dat moment “nodig hebt” om te leren/te groeien. Terwijl jij hen helpt, heal je (onbewust) ook een stukje van jezelf mee. De grote kunst is om je op voorhand goed af te schermen om jouw energie bij jezelf te houden en die van de andere persoon bij hem/haar en niet jouw energie gebruiken om de andere te healen want dan loop je leeg.
    Dus kleine tip : laat de aangeleerde manier van coachen ergens achter in je hoofd zitten, ga na hoe jij het wil/ziet mensen helpen, en vul dit op jouw manier in. En je zal na verloop van tijd zien dat je manier van coachen zal veranderen/evolueren!!!
    Of je beslist om het (voorlopig) niet te doen en dat is eveneens goed!!!

    1. Dat is exact hoe ik het ook zie, daarom dat ik het nu ook kan loslaten. Ik vertrouw er inderdaad op dat de juiste mensen en situaties op mijn pad komen op het moment of de manier dat het nodig is en dat geeft rust. Alleen dat afschermen; in theorie weet ik hoe dat moet, maar in praktijk lukt dat niet, voel ik zelfs niet wat mijn of andermans energie is. Maar ook dat zal ik wel leren als de tijd rijp is vermoed ik 🙂

  2. Ik kan me alleen maar bij Sterre aansluiten 🙂 de beste coach/therapeut die ik ooit had, hielp me vooral door zijn ervaring, inzicht en gevoel. Een certificaat dat hij had of niet had, heb ik nooit naar gevraagd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s