Geven en (twee porties) nemen

glasses
thecheffoundation.com

Wanneer de wederhelft griep heeft, gaat het meestal om wat ik ondertussen zijn ‘turbogriep’ noem: hij ligt 12 uur aan een stuk te rillen van de koorts of de ziel uit zijn lijf te kotsen, en in het 13de uur eet hij met gemak een friet of staat hij alweer in de fitness. Deze keer was hij echter ziek zoals normale mensen.

Op dag 1 dacht ik nog dat het tegen de avond ging over zijn, dus ik hield me in stilte bezig om hem zijn rust te gunnen en bracht hem water wanneer hij daar om vroeg. En de koortsthermometer. En een emmer. En medicijnen. En een extra deken.

Op dag 2 begreep ik niet waarom hij de Mount Everest niet ging beklimmen ofzo, want normaal is er nooit een dag 2. Toen hij me vroeg om de fles water op de salontafel 2 centimeter naar rechts te verplaatsen zodat ze niet meer voor het tv-scherm stond, liet ik hem fijntjes weten dat hij gewoon ziek was en niet gehandicapt. ’s Avonds zei hij dat hij het wel cool vond dat ik nog maar één keer uitgevlogen was.

Op dag 3 dacht hij ’s middags dat hij wel terug ging kunnen eten, waardoor ik een paar dorpen verder naar de winkel moest. Hij koos namelijk de dag dat alles gesloten is in het eigen dorp uit om terug te beginnen eten, en uiteraard was niks van wat we wel in huis hadden goed genoeg voor Ziekje.

Op dag 4 mocht ik gaan werken. Voor ’s avonds had ik iets makkelijks voorzien om te eten omdat ik op voorhand niet zeker was hoeveel de maag van de terminaal zieke patiënt al zou aankunnen.

Groot was dan ook mijn verbazing toen de deur bij thuiskomst voor mij werd geopend en ik terechtkwam in een privérestaurant. De tafel was gedekt voor minstens 3 gangen, compleet met een boeket verse bloemen, en de keuken was omgetoverd tot een toonbeeld van gezellige drukte slagveld.

Mijnheer vond het immers wel netjes om mij te bedanken voor mijn goede zorgen en om maar één keer mijn geduld te verliezen in de zware, zware tijden die we net achter de rug hadden. Ik liet me schaamteloos bedienen, want wie denkt dat alleen de liefde van de man door de maag gaat, heeft het in mijn geval zwaar mis. Het was de aanslag op mijn zenuwstelsel dubbel en dik waard geweest, al mag hij volgende keer toch terug gewoon zijn turbogriep krijgen.

Dat hij naast het koken niet verder was geraakt dan de stofzuiger al in de woonkamer klaarzetten en ik er de volgende dag zelf mee door het huis kon vliegen, heb ik hem maar vergeven.

Advertenties

17 gedachten over “Geven en (twee porties) nemen

  1. Als mannen ziek zijn, vergaat de wereld ;-). Wel tof hoe hij zijn appreciatie toonde, dat slagveld in de keuken even terzijde gelaten ;-).

  2. en dat zit er van kleinsaf in bij jongens, ik spreek uit ervaring:-).
    bedankt om weer een lach op mijn gezicht te toveren, het is zo grappig geschreven :-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s