Voor één keer mag het

strong-woman-690x460
wallstreetinsanity.com

Misschien heb ik te veel meegemaakt. Misschien ben ik er te oud voor geworden. Feit is dat ik mij niet langer kan en wil bezighouden met onzinnige dingen als valse bescheidenheid. Wanneer ik trots ben op mezelf, wil ik dat niet gekunsteld wegwuiven maar dat gewoon kunnen zeggen.

Dus ik zeg het nu, gewoon omdat het kan: ik ben trots op mezelf. En ik zal eens haarfijn uitleggen waarom.

Toen ik de omvang zag van de financiële kater die ik overhield aan mijn ziekte heb ik mij eerst wat in zelfmedelijden gewenteld. Dat mag, op zo’n momenten. Maar daarna heb ik wel direct de koe bij de hoorns gevat en ging ik op zoek naar een bijverdienste.

Nog voor ik zelf iets gevonden had wat te combineren was met mijn vaste job, werd er mij al iets aangeboden. Vroeger zou ik bang zijn geweest dat ik het niet zou volhouden dus bleef ik net lang genoeg twijfelen tot een ander de job voor mijn neus wegkaapte. Ik was echt steengoed in het leven in mijn plaats te laten beslissen, want knopen doorhakken en daar de consequenties van dragen, ho maar. Deze keer stond ik de volgende dag al in die andere winkel om te bekijken wat de opties waren.

Vorige zaterdag begon ik aan een werkmarathon die pas afgelopen zaterdagavond eindigde. Ik nam er de zondag in mijn eigen winkel nog bij omdat dat extra geld oplevert. Mijn eerste werkdag in de andere winkel was korter dan gepland, maar de volgende dag was daardoor weer langer dan gepland. Ik ging 2 keer door de angsten waar ik maar 1 keer door had moeten gaan en toen ik er nog een zaterdag bij kon nemen, deed ik dat ook.

Op het drukste moment in winkel 2 belde een collega vanuit winkel 1 met een probleem én kreeg de bazin van winkel 2 telefoon dat er voor de 2de keer die week een familielid met spoed naar het ziekenhuis moest waardoor ze liefst alles liet vallen om zich er naartoe te haasten. Wat ze ook deed, want ik voelde mij in staat om dat op te vangen.

Er waren natuurlijk momenten waarop ik me afvroeg waar ik mee bezig was. Meer dan eens voelde ik mij een Amerikaanse waitress die 3 jobs combineert om haar kinderen eten te geven in afwachting van die Oscarwinnende rol in een kaskraker. Maar het is me gelukt. Ik heb me uit de naad gewerkt wanneer het moest, ik heb voor mezelf gezorgd wanneer het kon. En ik hield voor ogen waarom ik het deed: een iets zorgelozere toekomst dan degene die me te wachten stond wanneer ik geen actie ondernam.

Ik ben ONTZETTEND dankbaar dat dit mij gegeven is, want het had allemaal veel slechter kunnen aflopen als mijn ziekte langer had aangesleept. Maar weet ge wat? Ik kies er bewust voor om ook mijn eigen deel hierin te zien. Ook al werd die 2de job me in de schoot geworpen, ik moest er wel zelf voor zorgen dat ik er elke dag stond. Mét angsten. Mét een planning die constant moest omgegooid worden. Mét een lijf dat op dag 8 niet veel zin had om eten binnen te houden.

Ik ben daar oprecht trots op, en ik heb geen zin om te doen alsof dat allemaal niks is. Wetende van waar ik kom, durf ik te zeggen dat ik een stevige comeback aan het maken ben. Als ik daardoor arrogant overkom, so be it. Ik weet wat ik waard ben en die wetenschap helpt mij veel verder dan onzeker in een hoekje zitten wenen omdat dat sympathieker overkomt.

Maar ik wil hier natuurlijk niet als enige arrogant mezelf lopen bewierroken, dus ik zou graag in de reacties van iedereen (ja, ook van de lurkers!) eens horen waarover jullie oprecht trots zijn op jezelf. Ga er onder het mom van radical self love maar eens los over, we hebben het allemaal al zwaar genoeg gehad de afgelopen dagen. Bring it on, troopers!

Advertenties

27 gedachten over “Voor één keer mag het

  1. Niks arrogant! Je mag meer dan trots zijn op jezelf. Een comeback en wat voor één. Tof.
    Waar ik trots op ben is dat ik mijn grenzen aan heb durven geven, zelfs toen bleek dat ik daardoor mijn baan kwijt zou raken. Eindelijk gekozen voor mijzelf.

  2. Good for you! Wat mij betreft is er helemaal niets mis met tevreden zijn over hetgeen je bereikt hebt. Ik ben trots dat ik dingen geregeld krijg. Mijn ouders en man zijn allemaal nogal uitstellers en laten situaties eindeloos lang aanslepen. Ik ben helemaal anders en weet van aanpakken. Daar ben ik best tevreden mee :-).

    1. Wauw! Ik vrees dat ik teveel kant van jouw familie heb, maar ooit wil ik staan waar jij staat: alles onder controle, rust, duidelijkheid. Ooit 🙂

  3. Wow, respect! Ik word alleen al moe van het lezen en ook heel erg angstig…. Opgejaagd. De burn-out heeft me stevig in zijn macht. Ik ben extreem trots op mijn dochter. Ik koos voor haar, zelfs toen de vader ons liet zitten. En we doen het toch maar zo met ons 2….

    1. Ik kan me niet voorstellen dat ik zoiets zou aankunnen. Daar word ik op mijn beurt moe van, haha!! Voor mij doet het deugd om nog eens zo door het leven te vliegen na jaren van stilstaan op professioneel vlak gelukkig!

    1. Ja dat is echt een gigantische stap he, ik zou het niet gedurfd hebben in jouw plaats! En net nu je wat minder stevig op je benen staat dan toen je nog werkte e.d. Terecht trots, wauw!!

  4. Go girl en tuurlijk moet je daar trots op zijn en ik ben ervan overtuigd dat jij nog zoveel meer in je hebt dat zich ten gepaste tijden zal uiten,….en waar ik trots op ben, dat ik ontsnap ben aan armoede en marginaliteit,…en elke kans heb aangegrepen.

    1. Het vraagt een ijzersterk karakter om zoiets te presteren, vele anderen zouden hun afkomst als excuus durven gebruiken om niet te werken aan een beter leven. Topwijf, gij!!

  5. you go girl! Ik lees nu al een tijdje mee en ik geniet er echt van. Kleine stapjes die groter en groter worden. Ik kom ook van ver en ik weet dat het niet gemakkelijk is. Soms twijfel ik of het wel helemaal over is maar dan lees ik bij jou dat je dat ook hebt en dan ben ik weer gerustgesteld. Wees dus maar ongelofelijk fier op jezelf. Ik zal dat dan ook zijn (op jou :)), en jaja, ook op mij :).

    1. Misschien gaat het ook nooit helemaal over, maar vinden we steeds beter de kracht en de tools om ermee om te gaan. Ik weet niet wat je precies doormaakt, maar zo te lezen legde je ook al een weg af om fier op te zijn! Keep on swimming! 🙂

  6. Ninapower, hell yeah! Je hebt het gewoon super gedaan hé! Voor mezelf ben ik trots dat ik niet opgeef en een positieve draai aan mijn leven weet te geven. Ik zie mezelf op allerlei vlakken nu zoveel liever en wil dit zeker zo houden.

    1. Zo mooi om te lezen…Er is verdomd veel kracht nodig om er na zo’n ziekte een positieve draai aan te geven, maar ik zou er nooit aan getwijfeld hebben dat jij die kracht in je had, eigenlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s