Life lately

businesswoman holding a lot of folders and looking to time (isolated on white)
careergirlnetwork.com

Ik moest nog eens bloggen, zei ze.

Over wat dan wel, vroeg ik.

Ik begon al verschillende keren met vloggen de laatste weken, maar ik kwam nooit veel verder dan een “Goedemorgen, ik ga werken” en een “Ik ben na het werk in de zetel gecrasht en nu ga ik slapen want morgen ga ik weer werken”. Meer dan dat ik veel (meer dan gepland) werk, heb ik de laatste tijd niet te vertellen, basically.

Schrijf of vlog dat dan, zei ze. Dus bij deze, de rommel die mijn leven tegenwoordig is:

* De theoretische 36 uur per week werken kon ik aan, maar toen kwamen er nog uren bij in winkel 2 en viel een collega van winkel 1 ziek en mijn vrije dagen dus in het water. Toen ik hoorde dat mijn eerste weekend (als in: TWEE vrije dagen! Op rij!!) in 5 weken niet doorging, begon ik bijna te wenen. Maar ik deed het niet, want ik was aan het werk op dat moment. Ah ja. Dus ik ademde eens diep in en uit, ging buiten een sigaret roken (in omgekeerde volgorde eigenlijk) en ploegde voort.

* Na een stomme dag ging ik als troost nog rap de Fnac binnen om naar het nieuwe iPhonetje te kijken. Zo schattig zeg, tussen al die tablets waarmee ge tegenwoordig moet telefoneren.

* De strijd die het tegenwoordig is om op tijd op de juiste bus te raken kent zijn gelijke niet. Ik trok een spurt van de trein waar ik als noodoplossing op wou springen naar de bus die veel te laat opdaagde, stapte er weer af omdat hij nog niet direct ging vertrekken en sprong toch nog op een trein. Zonder te betalen, want daar was geen tijd meer voor. Sorry, NMBS. Ik vond meermaals geen parking aan mijn halte, waardoor ik al een paar keer met de auto voorbij de bus moest scheuren, op weg naar de volgende halte, waar ik ook meer dan eens niet kon parkeren wegens ‘veegacties’ (serieus, hoeveel keer moet dezelfde straat met 7 huizen op 14 dagen tijd geveegd worden?) en dus naar het volgende dorp moest racen om daar alsnog op het nippertje op de juiste bus te springen. Ik verzamelde op 2 weken tijd nog een 7-tal andere verhalen van bussen die niet opdagen of vlak voor mijn neus te vroeg (!!) vertrekken, maar ik ga ze u besparen. En mezelf ook, want ik voel een klein openbaar-vervoer-trauma opkomen.

* Ik kreeg in winkel 2 al vrij snel een vast contract aangeboden, maar ik heb het niet aangenomen. Belangrijkste reden: het is daar veel te donker naar mijn zin. Ik wou dat ik kon zeggen dat ik nu zwaar aan het overdrijven ben, maar helaas, ik meen het echt. Los daarvan krijg ik in mijn eigen winkel carte blanche over welke stukken ik wanneer in de winkel of etalage wil hangen en hoe ik alles combineer, terwijl in de andere winkel alles tot op de laatste kapstok beslist wordt door een paar slimme marketingmensen op het ย hoofdkantoor. Dat niet zelf mogen nadenken is dus ook wel een afknapper, hoe graag ik ook met de winkelverantwoordelijke daar samenwerk. Ze noemt mij ‘haar grootste schat’ en zet hartjes en x-jes in haar sms’jes, dus aan haar zal het zeker niet gelegen hebben. Maar goed, dat gebrek aan natuurlijk daglicht dus he. Eeuwig zonde.

* Ik ben een beetje uitgecommuniceerd. In de 2 winkels waar ik werk sta ik – op 2 uurtjes per week met de schat van een winkelverantwoordelijke na – alleen, dus ik moet 8 uur aan een stuk (inderdaad, geen middagpauze in winkel 1) beschikbaar zijn voor de klanten. En die komen ALTIJD net binnen op het moment dat ik een hap in mijn mond steek of naar het toilet wil gaan. Ergens vorige week trok ik het niet meer en deed ik mijn deur gewoon 3 minuten op slot. Ik moest echt eens efkes 3 minuten hebben die helemaal alleen van mij (ok, en mijn sigaret) waren. Zelfs mijn telefoon gaat soms uit, want zoiets simpels als sms’en is er bij momenten te veel aan.

* Ik werd na het werk op straat aangeklampt door een klant die mij haar telefoon onder de neus duwde. Ze wou mijn advies over een paar nog niet complete outfits waarvan ze foto’s had genomen. Ik ga echt nog een Bekende Verkoopster in Leuven worden en al.

* De laatste dagen heb ik het gevoel dat ik een harnas draag dat mij samenhoudt. Ik heb nog al mijn nieren en armen and the like, maar ze zijn precies van hun juiste plaats gevallen, en dat harnas is het enige dat de boel nog wat kunstmatig bij elkaar houdt. Dat is blijkbaar wat er met mij gebeurt wanneer ik รฉรฉn keer te vaak naar de volgende vrije dag kruip en die dan op het laatste moment in het water zie vallen. Of crisisjes in winkel 1 telefonisch moet oplossen terwijl ik in winkel 2 aan het werk ben. Don’t get me wrong here, ik loop niet doodongelukkig rond ofzo, maar het werd toch wel wat zotjes de laatste weken.

* De bazin van onze groep winkels is zo’n fan van mijn (oudere, want dat is ook niet veel soeps de laatste tijd) Instagramfoto’s dat ze zelf niet langer naar geschikt materiaal gaat zoeken voor onze toekomstige fotomuur in de winkel. Ik mag een paar van mijn eigen foto’s afdrukken en de muur ermee vullen. “Ter mah al e kere een kat tussen zitten ook weh, of een bord pasta of zo’n fotootje die je van jezelve maakt in de winkel. Tmoe ni al textiele zijn weh, de mensen zien ook e kere hraah wat anders,” zei ze. Ok dan.

* Ik kan het nog altijd niet geloven, maar mijn eerste Echte Weekend (als in: TWEE vrije dagen! Op rij!!) sinds begin maart begon een paar uur geleden. Op de planning: onder de grootste steen kruipen die ik maar kan vinden en daar pas maandagochtend weer onderuit komen.

Geniet van het weekend guys! En als jullie het zelf niet doen, doe ik het wel in jullie plaats!

Advertenties

14 gedachten over “Life lately

    1. Nee weet ik, het weekend kwam geen dag te vroeg! Maar nee zeggen zou op sommige dagen letterlijk betekend hebben dat de winkel gewoon gesloten bleef, dat wou ik ook weer niet op mijn geweten…

  1. Heerlijke porties echt leven en taalfun: ‘iphontjes kijken’ ‘open-baar-vervoer-trauma’ … Aan ’t solliciteren voor een job in de nieuwe dikke van dalen? Zalig! Ik stuur alvast wat zon naar ‘onder die steen’ ๐Ÿ™‚

  2. Ik denk dat ik voor iedereen hier spreek: We love you, Nina! Zeer hard genoten van je update. Ik hoop maar dat het jou evenveel deugd heeft gedaan… en nog! Rust maar lekker uit. ๐Ÿ™‚

  3. Lovely, het is niet altijd makkelijk he, dat werken, maar je doet dat goed! Super ook van die foto’s en dat je zelf zoveel inbreng hebt in winkel 1. Tant pis voor winkel 2 maar een gebrek aan daglicht en verantwoordelijkheid, daar word ik ook chagrijnig van. Rust gewoon goed uit wanneer je kan en probeer je evenwicht (zoveel mogelijk) te bewaren ๐Ÿ™‚ ik werk trouwens aan die blogpost over trots! ๐Ÿ˜‰ dankzij u, maar aangezien ik momenteel ook wat teveel werk staat het nu enkel nog maar op papier ๐Ÿ™‚ X

  4. Hopelijk heb je keihard genoten van dat weekend!
    Dat klinkt alsof het allemaal toch iets te veel aan het worden is. Zoals hierboven al gezegd: op tijd op de rem gaan staan… Wel leuk dat je een BV aan het worden bent haha ๐Ÿ˜‰

    1. Het is nog tot eind volgende week zwemmen of verzuipen en daarna wordt het iets rustiger. En ga ik op mijn berg geld wat zitten uitrusten, haha!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s