Tag: Bloggers be like…

WS4B

Een tijd geleden zag ik op Perfect Imperfections de ‘bloggers be like’ tag staan, in het leven geroepen door Haremaristeit. Ik vond hem zo leuk dat ik hem ook overneem. Een reeks vragen over bloggen, beantwoord door yours truly:

1. Hoe lang blog je al?
In 2007 begon ik met PATC en in 2013 verhuisde ik naar LS. Er zit volgend jaar dus een jubileum aan te komen, hoera!

2. Wat vind je het allerleukst en het allerstomst aan bloggen?
Het allerleukst vind ik het om ‘in the zone’ te zijn wanneer ik blog. Laptop open en gaan, en de rest van de wereld bestaat tijdelijk niet meer. De rommel in mijn hoofd een gestructureerd geheel zien worden op het scherm en me daarna ettelijke mentale kilo’s lichter voelen worden. Heerlijk.

Het allerstomst aan bloggen is het niet bloggen, wanneer de mist in mijn hoofd te groot is. Alsof er allemaal mannetjes in mijn hoofd tegen mijn schedel staan te kloppen omdat ze eruit willen maar de uitgang niet kunnen vinden. Ik zou op voorhand nooit, maar dan ook nooit, gedacht hebben hoe dat gevoel aan mij kan trekken en sleuren wanneer het bloggen tijdelijk niet lukt.

3. Wat zijn jouw beste kwaliteiten als blogger en aan welke punten wil je nog sleutelen?
Ik probeer er echt goed op te letten dat ik geen schrijffouten maak, want als ik zelf een tekst lees met fouten in ben ik meer met die fouten bezig dan met de inhoud. Schijnt een typisch karaktertrekje te zijn van introverte mensen trouwens.

Ik zou willen dat ik zowel op vlak van frequentie als van inhoud/thema’s consequenter kon bloggen, maar ik verwacht niet dat mij dat ooit zal lukken. Ik blog op gevoel, en gevoelens kan en wil ik niet sturen.

4. Wie zijn jouw favoriete bloggers uit binnen- en buitenland?
Van elke nationaliteit die ik lees één toppertje:

In eigen land de ontdekking van dit jaar en degene van wie ik de tag heb: Perfect Imperfections. Wat mij betreft de ideale mix tussen luchtige lifestyle posts, tips, lijstjes en af en toe een iets persoonlijker verhaal. En elke zondag een nagellakpost natuurlijk.

Bij de noorderburen ga ik graag lezen bij 2WMN van Willemijn en Martine. Ooit zetten ze hun eerste blogstapjes met hun beautyblog Live Life Gorgeous, en vorig jaar startten ze met het grote zusje daarvan. Het plezier dat ze beleven aan bloggen én de chemie tussen deze twee BFF’s spat van het scherm, geweldig!

Het Amerikaanse A Beautiful Mess volg ik al even lang als ik zelf blog en het blijft één van mijn favorieten. De naam van de blog dekt de lading perfect: tonnen eye candy, maar niet op een zodanig perfect gestileerde manier dat het gaat vervelen. Elsie, Emma en hun team blijven al jaren trouw aan een bepaalde stijl en toch slagen ze erin om zichzelf steeds opnieuw uit te vinden.

5. Welke drie artikelen op je blog, zijn het meest gelezen of gedeeld op social media?
We are the media, waarin kort beschreven staat welke waarde ik het belangrijkst vind als blogger/Facebooker/Tweep/…

30dopp: The Jar Project, de aftrap van mijn wekelijkse lijst met hoogtepunten.

The Jar Project #1, de eerste echte lijst.

Hoewel ik zelf niet altijd even consequent ben, zijn mijn lezers dat duidelijk wel.

6. Welke misvatting over bloggen hoor je het meest, of welk onderdeel van bloggen heb je zelf onderschat?
Dat bloggers mensen zijn die geen leven hebben, werd in de begindagen al eens gezegd. Whut?? Dat dat meestal kwam van mensen die ’s avonds levenloos via één of ander scherm iets consumeerden wat een ander maakte terwijl bloggers na het werk nog actief iets creëren wat uit zichzelf komt, vond ik altijd behoorlijk ironisch. Sinds er geld te rapen valt met bloggen, heb ik het wel niemand meer horen zeggen.

7. Aan welke bloggersclichés maak jij je schuldig?
Geen idee, echt niet. Wat zijn de bloggersclichés die zoal de ronde doen?

8. Krijg je hulp, of doe je alles voor je blog helemaal zelf?
Mijn blog komt zo hard uit mezelf dat ik niet zou weten wat iemand anders in mijn plaats zou kunnen doen. Of waarom ik überhaupt iets aan iemand anders zou overlaten.

9. Wat voor soort blogs lees je graag en hoeveel bloggers volg je?
Via Bloglovin’ volg ik 45 blogs, via Twitter en Facebook volg ik nog een handvol anderen. Voor mij is het belangrijk dat een blog persoonlijk is, al wil dat niet altijd zeggen dat het over de Grote Gevoelens des Levens moet gaan. Als iemand een persoonlijke draai kan geven aan 37 foto’s van witte stylish interieurs, lees ik het even graag. Wanneer er opvallend veel marketing achter zit, kan het mij meestal niet lang boeien.

10. Plan jij je blogberichten van tevoren in, of post je alles ‘live’?
Dat inplannen werkt niet echt voor mij. Omdat het meestal recht uit het leven gegrepen is, lukt het me niet om iets wat me gisteren overkwam in te plannen op volgende week woensdag. Als het eruit moet, moet het eruit. En als ik in een lastige periode vol ergernissen zit waaraan ik in het heetst van de strijd geen positieve draai kan geven, zeg ik liever een tijdje niks. Heel erg op het gevoel dus allemaal. Al is een tijdloze post zoals deze de uitzondering die de regel bevestigt.

11. Welke gouden (of technische) tip heeft jou geholpen en zou iedere blogger moeten weten?
Het is geen tip die ik van iemand kreeg, eerder een principe waar ik me automatisch uit mezelf aan hou: nooit op ‘publish’ klikken wanneer de emoties hoog oplaaien. Het komt er dan allemaal te dramatisch en zwart-wit uit, en als er iemand anders bij betrokken is kan die zich niet eens verdedigen. Ik laat alles liever rusten tot ik het voor mezelf wat neutraler kan bekijken en beslis dan of ik er überhaupt nog iets over kwijt wil.

12. Wat is de mooiste ervaring (of samenwerking) die je met je blog hebt gehad?
Dankzij het bloggen leerde ik iemand kennen waarmee ik een week een roadtrip maakte, zonder al te veel plannen vooraf. Gewoon in de auto stappen en dag per dag zien waar we uitkomen. De ene dag was het tussen the rich and famous in Cannes, de andere dag was het illegaal overnachten in het veld van een boer.

Met diezelfde collega-blogger zat ik ook al op hotels in Parijs en Oostende voor één of ander exclusief feestje en stond ik, nog voor de opening van het MAS voor het grote publiek, op het dak ervan voor een top secret gig. En op het dak van een luchthavengebouw om de A380 te zien en daarna snel weer weglopen voor we betrapt werden, dat ook.

Met een andere partner in crime overwon ik mijn extreme hoogtevrees en maakte ik een death ride van het Atomium op mijn 31ste verjaardag. Best. Birthday. Ever.

En top of the bill: via het bloggen leerde ik de wederhelft en één van mijn besties kennen.

Ik sta er nooit echt bij stil, maar zonder bloggen had mijn leven er compleet anders uitgezien. Ik zou een andere/geen relatie gehad hebben en ik zou veel minder van die impulsieve kant van mezelf zien en dat zou ik heel erg vinden. Bloggen én medebloggers halen soms echt het beste uit mezelf naar boven, meer dan ik op mezelf zou kunnen.

13. Wat is het stomste dat je ooit als blogger hebt gedaan/zijn er dingen waar je achteraf spijt van hebt?
Nee, ik doe niet aan spijt hebben. Als ik iets stoms doe, kan ik er maar uit leren voor de volgende keer.

14. Hoe ga jij om met jouw privacy? Deel jij veel persoonlijke dingen op je blog of scherm je bewust bepaalde dingen af?
Dat is iets waar ik heel bewust mee omga. Hoewel ik heel open ben over mijn ziekte en bepaalde gevoelens, zal ik bijvoorbeeld nooit over mijn relatie schrijven. Dat is iets wat alleen van hem en mij is, en de mensen die hem kennen en hier ook lezen moeten niet weten wat hij hen face to face ook niet zou zeggen.

Ook vrienden probeer ik zo weinig mogelijk te betrekken bij mijn blog. Zij kiezen er niet voor om hun verhalen online tegen te komen, en andersom heb ik ook liever niet dat ze hier komen lezen want ik merk dat mij dat erg beknot in mijn schrijven.

Als laatste zal ik nooit onder mijn echte naam bloggen. Het idee dat een (potentiële) werkgever mijn naam ingeeft in Google en hier terechtkomt, is mijn ergste blognachtmerrie.

15. Wat hoop je nog een keer met/via/dankzij je blog te kunnen doen?
Mensen inspireren of hen het gevoel geven dat ze niet alleen zijn in wat ze doormaken. Eens een blogmeeting in Leuven zien plaatsvinden, want het moet niet altijd Brussel, Antwerpen of Gent zijn. Op nog meer plaatsen komen waar ik anders niet zou komen. Nog meer bloggers in het echt leren kennen.

Zoals altijd: neem hem zeker over als je wil, maar liefst wel mét link naar degene die hem lanceerde. Dat is wel zo beleefd, als bloggers onder mekaar.

Advertenties

21 gedachten over “Tag: Bloggers be like…

  1. Heel herkenbaar dat je blogt volgens je gevoel. Dat doe ik ook, al ben ik dan wel soms te emotioneel. Achteraf beklaag ik me dan soms wel dat ik misschien een tikje overdreven heb ;-).

  2. Leuk om te lezen. Zo kom je nog eens iets anders te weten van een blogger! Een heel herkenbare gedachtengangen trouwens. Misschien nog eens iets om binnenkort ook te proberen! Thanks for the tip!

  3. Mwhuaha, dat van die schrijffouten is zo’n herkenbaar trekje 🙂 🙂
    Nu ik het zo lees, besef ik dat ik ook véél minder over mijn vrienden of over mijn relatie blog terwijl dat vroeger zowat de hoofdonderwerpen van mijn blog waren. Het zou wel héél ongemakkelijk zijn moesten ze over zichzelf lezen, terwijl ze daar niet om hebben gevraagd. Over mijn werk durf ik ook niet meer schrijven, blijkbaar is dat ook té makkelijk terug te vinden anders. En ik zou niet willen dat mijn baas per ongeluk op mijn blog belandt :p

  4. Ik hoop dat mijn baas ooit op mijn blog belandt :-), maar hij gaat nooit de essentie begrijpen :-). Introverte mensen, blijkbaar zijn er veel onder de bloggers,…..en ik ben veel te open op mijn blog, maar ondanks mijn introvert karakter ben ik een open boek,……ja, ik snap dat ook niet!

    1. Lol! Heel kort: ik had een collega-blogger leren kennen en op een dag stond zij met haar collega op de wei van Werchter. Laat ons zeggen dat ik die collega ondertussen beter ken dan die collega-blogger 🙂

  5. Ik heb veel geleerd over blogland, ook tegen wil en dank, je beschrijft het wel zoals ik het nú aanvoel.
    Dat er clichés bestaan kan ik alleen maar bevestigen, maar dat is eigen aan mensen zeker?
    Die schrijffouten, daar kan ik me soms aan ergeren, ik probeer er altijd op te letten. Vind wel dat als je bv iets in het Engels wil schrijven, dat je eerst moet weten hóe je het juist schrijft, anders is het wat belachelijk, en dat zie je veel!
    (Dat is algemeen bedoeld hé, niet op jouw!!)
    Bloggen volgens je gevoel, blijven doen!

  6. Ongelooflijk wat het met je leven kan doen hé, dat bloggen. Ik heb het gevoel dat ik niet meer zonder kan, ook al ligt het ritme waarmee ik berichten de wereld in stuur tegenwoordig lager. Heel herkenbaar wat je schrijft over het “niet bloggen”. Weten dat de mist zou opklaren door te schrijven, maar er om één of andere reden niet toe komen.

    1. Dat is denk ik mijn grootste verdriet in dit leven; er zal altijd iemand zijn die het nodig vindt om giftig te doen. Gelukkig zijn er nog vele anderen ook!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s