Bijt ze, Odietje

DSC_0075

Het is geen goed jaar, huisdiergewijs. In februari vond onze Kimmie-kater ineens dat het genoeg was geweest, en terwijl de ex en ik ons stilaan voorbereiden op het afscheid van onze hond, besloot ons laatste fretje er ook mee op te houden.

Het ging ineens niet meer zo goed, zaterdagochtend. Dus ik vertrok naar het werk met de woorden: “Als ze begint af te zien, mààkt ge dat ge bij de dierenarts staat met haar, en waag het niet om op mij te wachten om haar uit haar lijden te verlossen”. Ik ben al op plezantere manieren naar het werk vertrokken.

Ze was er gelukkig nog toen ik thuiskwam. En gisterochtend was ze er ook nog, en toen we gingen slapen ook. Maar vanochtend was ze weg. Ergens in de vroege ochtend moet ze stilletjes in haar slaap vertrokken zijn, in het warme nestje van handdoeken waarin ik haar gisteravond te slapen legde.

Slaapwel Odietje. Ik ga niet zeggen dat je de liefste was, want je kon een klein krengetje zijn soms, maar wel een heel grappig krengetje. Bijt maar eens in iedereen die je al voorging zijn achterpoot hierboven, je gaat er je werk mee hebben.

We gaan je kattenkwaad missen, kleinste maar dapperste meisje van het huis…

Advertenties

7 gedachten over “Bijt ze, Odietje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s