Vlog: Dagboek van een angststoornis #1

Een week na mijn angstaanval ben ik dagelijks een beetje tegen mijn camera beginnen vertellen over het leven met een angststoornis. Het was het moment waarop alle fysieke klachten en bizarre denkpatronen nog ‘happening’ genoeg waren om ze heel waarheidsgetrouw vast te leggen maar waarop ze ook niet meer zodanig overweldigend aanwezig waren dat ik de fut niet had om erover te praten, wat in die eerste week na de aanval (en bij uitbreiding ook tijdens heel 2012, 2013 en 2014) wel het geval was.

Ik had graag de voorbije jaren en de laatste weken achter mij gelaten, en door nu gewoon verder te gaan met mijn leven – het ergste is achter de rug, het zal gewoon wat brute pech geweest zijn – doe ik dat op een bepaalde manier ook. Of ik die vlogs effectief online zou gooien stond in het begin nog helemaal niet vast, en ik heb er hard over getwijfeld om het te doen want ik wil die dingen niet nodeloos blijven oprakelen.

Maar toch heb ik het gevoel dat ik die vlogs moet posten, nu ik voor het eerst de kracht vond om de kleine dingen waar niemand bij stilstaat vast te leggen. Voor iemand ergens daarbuiten – ik weet dat er zich onder mijn volgers een paar lotgenootjes bevinden – die zich misschien minder alleen voelt door te horen dat zijn of haar verhaal ook het mijne is. Het lost het probleem niet op, maar het kan wel veel deugd doen, soms.

Of het kan het makkelijker maken om aan de omgeving te laten zien: kijk, wat die daar nu vanuit haar zetel tegen haar goedkoop kodakske vertelt, dàt is wat ik doormaak maar wat ik zelf niet gezegd krijg. Het zou me ONEINDIG veel plezier doen om in dat geval de plaatsvervangende stem van één van mijn lotgenootjes te kunnen zijn waardoor hun omgeving hen beter begrijpt.

Verwacht echter geen sensatie, ge gaat me niet hysterisch wenend of hyperventilerend te zien krijgen. (Dat laatste heb ik trouwens nog nooit gedaan, ha!) Ik vertel gewoon over alles waar ik tegenaan loop in de nasleep van. Elke week ga ik 1 dag/vlog posten, en ik zal er in de titel ook altijd bij vermelden dat het om een vlog gaat. Zo kunnen degenen die niet houden van bewegend beeld of angststoornissen of beide die blogposts gewoon direct skippen. Efficiëntie boven alles, nietwaar.

Anyways. Ik hoop echt dat er ergens iemand is die er iets aan heeft. En als iemand vragen heeft over iets dat niet direct aan bod komt, gooi ik het zeker ook graag in een vlog om wat meer duidelijkheid te scheppen. You know where to find me!

Thanks for watching!

Advertenties

16 gedachten over “Vlog: Dagboek van een angststoornis #1

  1. Wow. Wat een openhartige getuigenis. Ik weet wel wat een angststoornis is, heb er over geleerd destijds, maar da’s allemaal theorie. Nu je dit zo vertelt, komt het behoorlijk hard aan en kan ik me beter inleven in wat je dagelijks doormaakt. Ik denk zeker dat veel mensen hier iets aan zullen hebben.

  2. Ik vind het superdapper dat je dit deelt. Als ik dit verhaal vergelijk met het mijne ‘valt het nog wel mee’. Het zijn ‘maar alleen’ paniekaanvallen in de auto. Ik herken wel heel wat dingen, weliswaar in combinatie met de burn-out. Hoe je op voorhand spanning opbouwt, hoe je achteraf totaal uitgeput bent, hoe je soms dingen afzegt omdat het echt niet gaat of hoe je je leven aanpast aan de paniek. Alles gaat de goede richting uit, gelukkig. Stap voor stap, maar één paniekaanval (minimaal vaak in vergelijk met bijna een jaar geleden), kan me wel weer volledig uit m’n lood slaan. Thanks for sharing! En veel succes om alles een plaats te geven en hopelijk de rust terug te hervinden!

      1. Op dit moment vooral nog ‘anticipatie-angst’ oftewel angst voor paniekaanvallen. Die paniekaanvallen zijn er gekomen door de burn-out. Te diep in het energiereservoir getast. En aan de anticipatie-angst wordt gewerkt. Er is heel langzaam vooruitgang maar ik heb nog een tijd te gaan. Daar al wat bekomen?

      2. Ugh, anticipatie-angst is my middle name, vandaag nog een sterk staaltje van ondervonden. Op en af dus hier, maar ik hou mezelf maar voor dat ik nog nooit iemand in één stijgende lijn heb weten genezen.

  3. OMG liefje, ik ben hier niet goed van,….het is zoals je zegt, wij kunnen ons dat niet voorstellen hoe het voelt, wat het allemaal met zich meebrengt en hoe het een vicieuze cirkel wordt. Die angst voor alles, dat jij nog rechtstaat. Echt mijn respect. Ik weet niet hoe ik er met zou omgaan. En dat niet kunnen functioneren. Hoe is dat bij jou eigenlijk ontstaan? Waar komt het vandaan? Ik ken het niet maar ik voel met je mee, want angsten zijn vreselijk,……

    1. Goh, hoe is dat ontstaan…Ik heb het al sinds de lagere school (of misschien zelfs vroeger), al wist ik pas rond mijn 19de wat het precies was. Na de diagnose wou ik uiteraard weten waar het vandaan kwam, maar ik heb die zoektocht al snel gestaakt, speld in een hooiberg enzo. En liever dan achteruit te kijken, kijk ik vooruit, want dat is normaal gezien toch de richting die we uitgaan 🙂

  4. Lieve Nina, bedankt voor wat je zo eerlijk met ons wil delen. Je leven dat beheerst wordt door iets wat je zelf niet in de hand hebt, iets waar je niet om hebt gevraagd. Kunnen en willen vertellen wat het met je doet is -denk ik- al een hele sterke manier om ermee om te gaan. Ik heb je altijd graag gelezen, nu misschien wel meer dan ooit. Ik hoop dat je daar wat kracht of moed kan uit putten… tot de volgende!

  5. Wat ontzettend fijn (beetje gekke uitdrukking in dit geval) dat je dit deelt. Ik vind het heel boeiend om jouw ”variant” van de angst te zien. Ik heb niet echt angstaanvallen (ik heb meer woedeaanvallen als de angst me te groot wordt), maar ik begrijp je volledig. De onderliggende gedachten, de drukte, de chaos, de flatliner, it’s all there.

    Gisteren vroeg mijn therapeute: “Ben je na een afspraak, een meeting, bezoek of wat dan ook dan heel erg moe?” Ik zei: “Nee. Eerst ben ik euforisch. Ga ik uit mijn plaat van geluk dat het voorbij is en dat ik naar huis mag. Naar bed. Na de euforie komt de instorting.”

    Wat dapper van je, deze video’s. Goed, heel goed om ook deze kant te tonen. Je helpt mij er ook absoluut mee.

    1. Dat maakt me even blij als triest, want ik had liever gezien dat jij niet ook steeds hier door moet. Maar goed, op onze eigen manier kunnen we mekaar hier en daar toch een beetje helpen. Elk nadeel heb ze voordeel 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s