Het kattenluik, ofte #epicfail

sureflap12
yourcat.co.uk

Jack schuift heel zacht en ritmisch met zijn voorpootjes over de deur wanneer hij binnen wil, een beetje als een langlaufer.

Suki pakt het iets hysterischer aan, alsof ze achterna gezeten wordt door Godzilla en ze NU NU NU binnen MOET!!! MAAR ECHT NU DIRECT HE WANT AUMAGAD!!!

Wat Izzy doet, weet ik niet, maar het klinkt alsof ze zichzelf tegen de deur aangooit. In stukken, terwijl haar lijfje, kopje en pootjes toch echt wel een coherent geheel vormen.

Ik hoor dat allemaal zo’n 37 keer per dag per kat, niet zelden om hen de volle anderhalve meter verder direct weer buiten te moeten laten. Als ik zoals een portier fooi had gekregen voor elke keer dat ik iemand moest binnen of buiten laten, maar man toch. Villa’s op Bali, met zwembaden zo groot als heel Leuven.

Sinds ook het laatste fretje er niet meer is, konden we het schuifraam al eens open zetten, en dat scheelt. Alleen is het weer er niet altijd naar om schuiframen open te zetten, en ik dacht al even vaak als ik vroeger deuren moest openen ‘Tiens, dat is de verkeerde kat die hier in huis rondloopt’. Onze straat wordt namelijk ook nog bewoond door Louis, Chaplin, Oona, Spook en een schichtige zwarte zwerfkat. Geen een van hen draait er hun poot voor om om bij ons binnen te wandelen én te beginnen eten as if they owned the place.

Een kattenluik dat alleen die van ons binnen laat aan de hand van hun chip zou de oplossing bieden, zo dachten we.

We dachten verkeerd.

Izzy was er na een dag of 3 mee weg maar is er sindsdien wel aan verslaafd. Wanneer het buiten te hard regent en ze zich verveelt, gaat ze bij het luik zitten om er zomaar wat met haar poot tegen te slaan. Het onding maakt een vrij luide klik telkens het een chip herkent, dus we leven tegenwoordig met een permanent achtergrondgeluid van klik. Klik-klik. Klik. Klik. Dolletjes.

Suki is ronduit getraumatiseerd door het luik. Ze loopt er zelfs van weg wanneer ze aan het eten is en Izzy zich weer uitleeft op haar klikverslaving. Suki die haar eten laat staan, dat is niet goed. Ik heb haar nochtans niet heen en weer voor het luik gezwaaid, want dat werd me verboden in de handleiding. Aan mij zal het dus niet gelegen hebben.

Jack weigert het ook te gebruiken, tenzij het is om de buurkatten binnen te laten. Want die kennen het concept kattenluik wel, al begrijpen ze niet waarom het onze zich niet opent voor hen. Terwijl zij er langs de buitenkant met hun pootjes op slaan, gaat Jack er langs binnen dicht genoeg bij zitten om het met zijn chip te openen waardoor de buren alsnog binnen kunnen. Ook dat was niet helemaal de bedoeling van onze investering.

Een verslaafde, een getraumatiseerde en een kattensmokkelaar is dus het voorlopige resultaat na een paar weken met een kattenluik in huis, en mijn hoop dat daar ooit nog verandering in komt wordt kleiner met de dag.

Dus zeg mij eens, waar vind ik in godsnaam een kattenfluisteraar die onze 3 kattenkoters weer op het mentaal gezonde pad én door dat verdomde luik krijgt??

Advertenties

13 gedachten over “Het kattenluik, ofte #epicfail

  1. Klinkt bekend! Wij hadden indertijd een kattenluik dat met een soortement magneetje werkte aan hun halsband. Dat magneetje werd naar het luik toegetrokken (met het koppeke van de kat erbij uiteraard), gevolg: stress!! En de buurtkat? Die duwde gewoon wat harder en geraakte ook binnen.
    Onze oplossing? Systeem met magneetjes eruit gezwierd, gewoon kattenluik, en maar geaccepteerd dat de buurtkat overdag graag al eens bij ons op de zetel lag… (want territoriaal, dat zijn de onze alleen buiten, niet in hun eigen huis!)
    (Nu, in een huis zonder kattenluik, doet er ook 1 van hysterisch langlaufen tegen de deur/het raam, en de andere miauwt. LUID 🙂 )

    1. Haha ze kunnen nogal herrie schoppen dan he! 🙂 Ik heb ook al gedacht om eerst met een gewoon luik te oefenen, ik kan me voorstellen dat dat minder beangstigend is dan al dat getrek en geklik 🙂

  2. Nooit gedacht dat eigenaar zijn van een kat zo stresserend kon zijn 🙂
    En ik wil er nog wel één als ik een oud besje ben die niet meer buiten kan. Oei, oei…

  3. Ik zou het niet weten…..hier zou het ook niet evident zijn. Royale bang en Martini constant buiten en terug binnen met vogels,….ik ga ze binnen houden :-). Succes met uw luik en ik denk dat ze het op termijn wel gaan doorhebben!

  4. Oh, hilarisch :-). Onze Wolf wordt ook graag op zijn wenken bediend. Hij staat aan de binnendeur naar de gang te krabben om hem buiten te laten. Jaja, langs de voordeur want hij is meneer. Tegen dat je terug in de living bent, staat meneer al vanachter aan de grote venster mooi te wezen. En als het hem te lang duurt vooraleer je de venster opendoet, krijg je er nog een mooi miauwconcert gratis bovenop. Of gratis potenstrepen op de venster …

  5. Oh nee! Wat grappig (sorry want het is inderdaad wel vervelend voor jou, maar ook oh zo grappig!). Helaas geen oplossing alhier, wij leven in een huis dat alleen maar uit glazen deuren en ramen blijkt te bestaan waardoor een kattenluik tout court een probleem is…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s