Vlog: Dagboek van een angststoornis #4 – Woede

Op de 4de dag dat ik vlogde over mijn angststoornis was ik behoorlijk kwaad.

Kwaad omdat het me wéér overkwam.

Kwaad omdat ik dacht dat het deze keer echt beter was.

Kwaad omdat ik ook gewoon een gewoon leven wil.

Kwaad zoals iedereen die een ziekte heeft waar herval bijhoort al eens kwaad is, vermoed ik.

Mijn excuses voor de vele fucks. Maar ik was dus kwaad.

Thanks for watching!

(En ook: ik ben gekalmeerd ondertussen hoor. Ge kunt met een gerust hart een reactie achterlaten, ik ga u niet afblaffen.)

Advertenties

15 gedachten over “Vlog: Dagboek van een angststoornis #4 – Woede

  1. Ik denk dat je wel gelijk hebt. Ik word ook altijd vreselijk boos als ik weer een paniekaanval in de auto krijg. Dan denk ik vaak ‘is dat nu nog niet gedaan’. En heel opvallend is ook dat één paniekaanval kan domineren over 2-3 maand aanvalvrij functioneren. Eén zwak momentje kan alle goeie momenten zomaar wegvegen. Maar goed, gisteren weer twee aanvallen gehad bij iemand anders in de auto maar tijdens m’n eigen ritjes ging het vlekkeloos. Misschien moet ik ook gewoon die knop leren omdraaien en focussen op de goeie momenten. We komen er wel!

    1. Inderdaad, één slecht moment is genoeg om al het werk van maanden (schijnbaar) van de kaart te vegen. Maar ook dat waait weer over en dan doen we weer verder he. Hang in there, en als je een luisterend oor nodig hebt… xxx

      1. Ik zal het onthouden, thanks ;). Hetzelfde geldt voor jou trouwens! Misschien tot op Werchter de komende dagen ;). X

  2. Ik weet niet goed hoe dit te verwoorden, maar misschien heb je die boosheid wel nodig om weer verder te kunnen.
    Ik hoop alvast dat je – door het allemaal zo klaar uit te spreken – letterijk een stuk ballast bent kwijtgeraakt.
    En my God, wat heb ik respect voor jou!!

    1. Wow bedankt!! Maar dat is niet eens nodig, ieder krijgt zijn deel en dit is nu eenmaal het mijne.
      Het doet inderdaad meer deugd dan ik op voorhand had gedacht om er over te praten, want geloof het of niet, ik heb er in die bijna 37 jaar nog nooit zo openlijk over gepraat als nu tegen mijn roos kodakske 🙂
      De boosheid helpt wel ja, ik heb het mezelf lang niet toegelaten omdat ik vond dat ik geen recht had tot klagen, maar foert, ik ben superwoman niet, soms gaat het mij ook eens niet af en dat is ok. Op die manier krijg ik het sneller uit mijn systeem dus waarom niet he?

  3. Jij bent eigenlijk nog behoorlijk rustig als je – geheel terecht – kwaad bent. Kwaad is al een energetische negatieve emotie. Laat die er ook maar eens uit :). En dat roos kodakse, volgens mij zit daar een therapeutisch kantje aan, niet alleen voor jou. Misschien een idee voor een volgend business plan?

  4. Haven’t been here for a while. Vond deze dus best stevig, maar als ik zie hoe je er (op een fuck you-tje na) mee om gaat… yep, I knew and I still know:
    You rock girl !

  5. De kwaadheid herken ik minder, maar een hoop andere dingen die je in je vlogs bespreekt wel. Ik heb al zo vak gedacht: dedju, dát is de vinger op de wonde. Dát is idd het stuk in mijn hoofd/leven dat niet “normaal” is, maar wat anderen vaak niet zien of begrijpen. Ik heb nochtans geen echte angststoornis en heb ook mr een reltief korte periode angstanvllen gehad, maar wel een hoop andere psychische problemen.
    Hier herken ik me bijvoorbeeld heel erg in het stukje waar je zegt dat je de gewone problemen des levens er absoluut wilt bijnemen, maar dat het feit dat ‘dit’ er altijd is al moeilijker te verteren vindt. ‘Dit’ is bij mij dan wat anders en toch tegelijkertijd ook weer niet.
    Ik wil vooral kwijt dat ik het ontzettend knap vind hoe je uit zo’n klotemoment vrijwel meteen zoiets constructiefs doet als de wereld laten zie hoe het allemaal werkt in je hoofd. Voor buitenstaanders een eye-opener en voor insiders een grote bron van herkenning. Chapeau.
    Ik wens je toe dat je snel weer naar het niveau kunt waarop je geloofde dat het écht voorbij was allemaal. Tenslotte doe je het al zo lang goed en eens een uitschuiver doet echt niet teniet wat je allemaal al bereikt had. Dat je niet meer persé hoeft te tellen vanaf de laatste paniekaanval, maar gewoon vanaf weet ik veel, je laatste vakantie, je verjaardag, je eerste werkdag, ….
    Je bent een sterke madame!

    1. Duizend maal dank voor al die mooie woorden!! Net zoals die van jou mij helpen, hoop ik dat die van mij jou op één of andere manier kunnen helpen. Stay strong! xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s