De oorlog tegen onszelf

girl-lmao
stupid, easy, fit

“Probeer de helft van de work-out van vroeger te doen,” zei ik tegen mezelf.
“Ik kan het niet,” zei ik tegen mezelf.
“Doe dan op zijn minst één oefening,” zei ik tegen mezelf.
“Heel weinig is nog altijd beter dan niks,” zei ik tegen mezelf.

Ik deed één oefening. En toen een tweede. En een derde.

Kanye zong luider en luider. Ik werd kwader en kwader.
Met die woede kwamen de tranen, maar ook een onverwoestbare kracht om door te zetten.

‘Jesus Walks’ op repeat en blijven gaan.
Harder en harder in plaats van voorzichtig en bang.

“Yo, we at war. We at war with terrorism, racism, but most of all we at war with ourselves.
God show me the way because the devil’s tryin’ to break me down.”

Energieker dan ik me in eeuwen had gevoeld en met de tranen nog steeds in mijn ogen stapte ik weer van de Power Plate.
Met niet de halve, maar de volledige work-out zoals ik hem vroeger met gemak deed achter de rug.

“Mijn verhaal mag niet het verhaal worden van het meisje dat van veel droomde maar niks durfde,” zei ik tegen mezelf, kwaad en wenend en euforisch en bruisend tegelijkertijd.

Mijn verhaal moet het verhaal worden van het meisje dat ondanks haar angsten alles deed waar ze van droomde.

Advertenties

20 gedachten over “De oorlog tegen onszelf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s