Hoop in een lelijk papiertje

gift-7
dreamatico

Ik was al een tijd van plan om ander werk te zoeken, want mijn huidige job geeft me niet de voldoening die ik wil. Voor het eerst in mijn leven wou ik niet wachten tot ik ziek of ontslagen werd en de beslissing voor mij genomen werd. Deze keer zou ik het heft zelf in handen nemen.

Af en toe bekeek ik vacatures, maar ik deed er verder niks mee. Nu ik me eindelijk sterk genoeg voelde om zelf te beslissen over mijn eigen leven, zat mijn angststoornis me namelijk in de weg. Nieuwe situaties, zoals een nieuwe job, zijn een gigantische trigger, en het gaat op dit moment niet goed genoeg om die schok op te vangen.

Soms gaan er weken voorbij zonder dat er een vuiltje aan de lucht is, maar dan ineens, zonder aanwijsbare reden, slaat het loeihard toe en duurt het weer weken voor de toestand zich, ook weer zonder aanwijsbare reden, stabiliseert. Het is allemaal heel willekeurig, en het geeft me het gevoel dat ik er zelf geen controle over heb. Het kan me in de meest ‘veilige’ situaties overvallen en de volgende dag kan een ‘gevaarlijke’ situatie volledig probleemloos verlopen.

Op dat fundament, dat die naam niet eens waard is, kan ik geen nieuwe toekomst uitbouwen. Alleen wanneer ik terug met medicatie begin, krijg ik de boel stabiel genoeg om ander werk te zoeken. Maar het is een publiek geheim dat ik die stap met gemak jaren voor mij uitschuif en ik al die tijd in standje overleven blijf zitten, want echt leven is er op deze manier niet bij.

Zoals altijd wanneer ik beslissingen voor mij uitschuif, maakt het leven er korte metten mee en beslist het in mijn plaats. Vandaag was de dag dat het leven weer voor mij besliste. Vandaag was immers de dag dat mijn collega’s en ik te horen kregen dat de bazen, tot niemands verbazing trouwens, de handdoek in de ring gooien. We gaan proberen nog zoveel mogelijk stock kwijt te spelen tijdens de solden, lopen daarna nog een maandje uit, maar op 1 maart is het einde verhaal. Dan gaan de deuren van onze winkel definitief dicht en staan we op straat.

En zo weet ik wat mij te doen staat: nog deze week naar de huisarts om dat zo gehate voorschrift weer te gaan halen. Dat geeft de medicatie, met dank aan onze bazen die ons ruim op tijd op de hoogte hebben gesteld, 3 maanden de tijd om zijn werk te laten doen. Met waar ik nu sta en met mijn eerdere ervaringen op dat vlak, weet ik dat het een haalbare kaart is om net stevig genoeg in mijn schoenen te staan tegen de tijd dat ik aan een nieuwe job begin.

Er zal nog veel geweend worden deze week. Niet om de verloren job, wel om de heropstart van de medicatie te verwerken en aanvaarden, want dat blijft een verdomd moeilijke. En toch. Toch voel ik onder al het verdriet een enorme kracht. Dit alles had mij een paar jaar geleden kunnen breken, maar dat gaat het nu niet doen. Vroeger zou ik blijven treuzelen, het stiekem een beetje zelf in de hand werken dat ik eerst een paar maanden werkloos thuis zat voor ik mij aan iets nieuws waagde.

Niet deze keer. Ik ben vastberaden om nog geen halve dag werkloos te zijn. Mocht het toch zo zijn, zal het niet aan mij gelegen hebben maar aan het feit dat niemand mij wil aannemen. Zelfs nu al, amper een paar uur nadat ik hoorde dat ik nu snel knopen zal moeten doorhakken, is er al hoop.

Hoop op een betere toekomst, want nu is 3 dagen per week werken het maximum. De andere dagen zijn nodig om te recupereren, om het ΓΌberhaupt vol te houden, dat leven met een angststoornis. Wanneer die dankzij medicatie naar de achtergrond verdwijnt, zal ik meer kunnen werken en het financieel weer wat makkelijker krijgen. Daarmee verhoogt ook ineens de kans op het vinden van een job, want hoe minder uren een optie zijn, hoe minder jobs een optie zijn.

Het slechte nieuws is dus zoals zo vaak weer een mooi cadeautje in een verschrikkelijk lelijke verpakking. De aanvaarding rond de medicatie zal er na het eerste verdriet wel komen, dat weet ik. Eens ik mij op mijn plaats voel op mijn nieuwe job, zal ik weer proberen afbouwen. Misschien zal ik daarbij nog eens met mijn hoofd tegen de muur lopen, misschien ook niet, maar daar lig ik niet wakker van. Ik ben misschien nog niet sterk, maar ik ben wel al sterker. In al mijn kwetsbaarheid voel ik mij ondanks alles krachtiger dan ooit.

En meer moet dat voorlopig niet zijn.

Advertenties

16 gedachten over “Hoop in een lelijk papiertje

  1. Jammer dat je je ontslag kreeg, maar gezien je niet de nodige voldoening eruit haalde, zal het achteraf gezien misschien een zegen zijn. Ik wens het je toe!

  2. What doesn’t kill you, makes you stronger. Weer stappen in de goede richting aan het zetten. En ook al lijkt het voor jou op het eerste zicht dat je stappen achteruit zet omdat je teruggrijpt naar medicatie maar eigenlijk is het tig aantal stappen vooruit want je hebt niet eerst gewacht op een terugval om de nodige stappen te zetten, maar je werkt zogezegd proactief!!
    Je bent zoooooooooo goed bezig !!!!!!!!!!!!!!!!!!! RESPECT !!!!!!!!!!!!!!!!!

    1. Zeg! Doe mij eens niet bijna wenen terwijl ik in de apotheek sta aan te schuiven voor mijn pillekes! πŸ˜‚ Nee serieus, bedankt uit de grond van mijn hart. Exact wat ik nodig had om te horen/lezen nu.

  3. Ik wens je superveel succes. Met de medicatie, met het zoeken van een nieuwe job, met het blijven ‘vechten’ en doorzetten … Ongelooflijk dapper op te blijven doorgaan. The only wat is up zeker? En laat je niet uit je lood slaan. Hoeveel moeite het misschien ook kost.

      1. Ik was het al aan het denken. Als ge iets van 7u zoekt dan weet ik wel iets maar da’s misschien wat weinig :p

      2. Ah nee dat maakt ook kans, kan ik combineren met een halftijdse ofzo he. En nu misschien al met mijn huidige job tot die stopt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s