Alleen maar beter

170168-hope-things-get-better-quotes
quoteaddicts.com

“Ik doe het juiste. Ik moet goed voor mezelf zorgen nu, en dat zorgen voor mezelf bestaat op dit moment nu eenmaal uit medicatie nemen. Ik neem de juiste beslissing. Ik doe wat nu moet gedaan worden. Ik wacht niet op de problemen maar onderneem ruim op voorhand actie. Dat is massa’s meer dan ik ooit eerder deed. Ik doe het juiste. Echt echt echt.”

Er kwam wat interne peptalk bij kijken, bij mijn rit naar de huisarts, want het ging allemaal nogal snel. Op dinsdagmiddag vernam ik het nieuws over mijn werk, tegen de vooravond had ik beslist dat het enige verstandige een retourtje naar de huisarts was. Nog diezelfde avond maakte ik online een afspraak en op woensdagochtend zat ik als eerste patiënt van de dag in de wachtzaal te blinken.

Het was kort en heel krachtig, maar daarna was het ook klaar. De beslissing was genomen en daarmee viel ook de interne strijd, die eigenlijk al sinds juni aan de gang was, eindelijk stil. De vraag over hoe lang ik nog wil wachten op een mirakel is niet langer relevant. Waarom ik het leven zoals het is niet aankan zonder medicatie, zoals andere mensen dat wel kunnen, vraag ik me ook niet langer af.

Per slot van rekening is dat niet eens een eerlijke vraag. Mijn leven zoals het is, met niet aflatende fysieke klachten, vermoeidheid en de angst en adrenaline die permanent door mijn lichaam jagen, IS gewoon niet zoals het leven van gezonde mensen. Op momenten dat ik toch nog denk dat ik weer gefaald heb, troost ik me maar met het idee dat eender wie in mijn hoofd, mijn lichaam, mijn leven zou moeten kruipen, al na een week hysterisch naar de dokter zou vluchten om een pilletje dat die dodelijk vermoeiende mix het zwijgen kan opleggen.

Het doet er allemaal niet meer toe nu, die vraagstukken waarmee ik mezelf al die maanden gekweld heb. De knoop is doorgehakt, en het is weer stil in mijn hoofd. In die stilte is er maar één heel duidelijk geluid te horen. Het geluid van de opluchting.

Want vanaf vandaag – ik gunde mezelf gisteren nog een laatste ‘nuchtere’ dag en liet het doosje nog dicht tot na mijn ontbijt vanochtend- moet ik niet meer alleen vechten. Mijn chemische vriendjes zullen over een paar weken de strijd van mij overnemen. Met alle respect voor mijn vrienden van vlees en bloed, maar op het moment dat ik in de hel van een angstaanval gezogen wordt, is er niemand die mij kan helpen. Op dat moment sta ik helemaal alleen in de strijd om weer uit die aanval te komen, en dat is een verdomd eenzaam gevoel en een strijd die ik blijkbaar niet op eigen houtje kan winnen.

Daar zal binnenkort een einde aan komen. Ik kan weer leunen op die trouwe bondgenoot waar ik een haat-liefdeverhouding mee heb. Hij zal over een tijdje in mijn plaats vechten, tot vechten niet eens meer nodig is. Ik kijk er verdomd hard naar uit.

De kop is er weer af. Vanaf nu kan het alleen maar beter worden.

Advertenties

11 gedachten over “Alleen maar beter

  1. Je neemt ze niet als een snoepje hé, je hebt ze nodig PUNT!
    Niettemin begrijp ik je worsteling ermee heel goed.
    Ik klink op dat ‘alleen maar beter worden’!

  2. Vind je houding toch wel opbouwend en positief en daar kan ik alleen maar respect voor hebben!
    Je neemt je leven in handen en als daar medicatie voor nodig is, so what? Ik zal voor de rest van mijn leven pillen moeten slikken voor mijn hart, maakt niet uit, zolang we maar geholpen zijn, toch??
    Liefs!

  3. Helemaal waar!! Het blijft een gevoel van mislukking oproepen, maar het voordeel van dit voor de 495ste keer (geen pil in de wereld kan mij mijn gevoel voor drama afnemen) mee te maken is wel dat het elke keer wat makkelijker wordt 🙂

  4. Helpt het als je wordt verteld dat jij waarschijnlijk een aantal stoffen niet aanmaakt in je hersenen, net zoals een diabeet geen insuline aanmaakt of net teveel? Go girl, er is niks mis mee en ga solliciteren voor een job die jij wil en je uitdaagt…..je kan het en je verdient het!

    1. Daar troost ik mezelf ook mee ja, dat er gewoon domweg iets misloopt met mijn serotoninegehalte. Ik baseerde er niet voor niks mijn naam op; serotonine – Serotto Nina 🙂

      Wat het ook is, ik verschuif mijn aandacht nu liever naar het vinden van een job die mij inderdaad wat meer uitdaagt, het is nodig!!

  5. Het zijn beslissingen die je alleen maar voor jezelf moet maken. Waar niemand zich in moet moeien, want niemand kan zich inbeelden wat jij doormaakt. Elke case is anders. Ik vind het ontzettend moedig dat je blijft volhouden. Het is geen schande om hulp te zoeken op welke manier dan ook. Ik wens je ongelooflijk veel succes. (En ja, ik ben mijn leesachterstand aan het inhalen.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s