Voor altijd 2016

Begin vorige zomer kocht ik een kledingstuk in de hoop het te kunnen dragen voor het weer herfst werd. Het bleek ijdele hoop, want samen met de temperaturen stegen mijn angsten en dus ook mijn gewicht naar nooit eerder geziene hoogtes.

Technisch gezien paste het wel, maar het risico dat mensen zouden vragen hoeveel maanden ik zwanger was, was wel heel groot en ik voelde mij zo al slecht genoeg.

Fast forward naar een paar weken geleden. Bijna dag op dag een jaar nadat ik het kocht, durfde ik het aan om ermee over straat te lopen. Op een vrijdagavond. Over de Oude Markt, waar elke terrasstoel bezet was. De ultieme test, wat mij betreft. Toegegeven, ik hield hier en daar mijn adem wat in, maar het kòn wel weer.

Wat. Een. Feest. Op een oppervlakkige manier, ja. Ik ga daar niet onnozel over doen: ik ben een vrouw in haar ‘thirties’ en ik wil er goed uitzien. Ik wil een platte buik en armen en benen die strak in het vel zitten. Ik heb dat altijd gehad en ik wil dat terug, punt.

Maar ook op een andere manier was het feest. Op goede dagen, want er zijn nog veel andere dagen ook, kom ik sinds kort terug de vrouw tegen die ik altijd was, tot een jaar of 5 geleden.

De vrouw die 3 keer per week ging sporten en geen excuses gebruikte om daar onderuit te komen. De vrouw die goed voor haar lichaam zorgde en daar fier op durfde zijn. De vrouw die het gevoel had een minimum aan controle te hebben over haar leven en lichaam. De vrouw die fysiek en mentaal zoveel sterker was dan ik me de afgelopen jaren heb gevoeld.

Ze is soms terug, die vrouw. Op die momenten ben ik gewoon weer ik zoals ik mezelf altijd gekend heb. Dan schuilen er geen twee versies van mezelf in mij. Dan is er geen gevecht tussen de vrouw die ik zou kunnen zijn en het flauwe afkooksel daarvan dat ik naar mijn gevoel geworden ben.

We zijn er nog niet, ik en mijn andere ik. Laat ons zeggen dat we halfweg zijn. En bang voor de hoge temperaturen, en dus angsten, kilo’s en excuses om niet goed voor mezelf te zorgen die er deze zomer sowieso nog zitten aan te komen.

Desondanks heb ik zelfs op dit punt al iets mogelijk gemaakt wat ik voor onmogelijk hield, en dat geeft me de kracht om door te gaan. Eindelijk heb ik weer het gevoel dat ook ik doelen kan stellen, ernaar toe kan werken en die doelen ook kan behalen, zij het met veel meer vallen en opstaan dan anderen.

En dat allemaal door een kledingstuk dat zò 2016 is maar dat ik, als alles goed gaat, zal blijven dragen tot het tot op de draad versleten is, als symbool van deze eerste kleine overwinning. Zelfs na meerdere arrestaties door de fashion police, want zo rebels ben ik dan weer wel. Yes sir!

Advertenties

8 gedachten over “Voor altijd 2016

  1. Ik weet dat het over heavy stuff gaat maar het is zo grappig verteld dat ik bijna gans de tijd gelachen heb toen ik jouw stukje las. Het is zo ontwapenend geschreven dat het mij de ogen geopend heeft dat ik proberen meer te relativeren in mijn situatie. dank je wel daarvoor!!!

  2. Bij het lezen van zulke schrijfsels ben ik toch altijd oprecht blij dat ik een man ben. Pasop, ik wil er lichamelijk ook goed uitzien en doe daar ook heel wat voor (sixpack is on the way) maar ik heb er geen problemen mee wat andere denken.
    Dat kleedje staat je enorm goed. (hoeveel maanden ben je nu zwanger? 🙂 )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s