Lugubere levensvragen

Piron Guillaume – Unsplash

Ik heb warempel geen idéé hoe sommige vragen de weg naar mijn hoofd vinden, of waarom ze soms een beetje luguber zijn. Zo vroeg ik me onlangs bijvoorbeeld af hoe oud ik zou geworden zijn als ik leefde in een tijd waarin er nog geen sprake was van (moderne) geneeskunde.

Een jaar of 12, vermoed ik. Dat wat ’s ochtends buikgriep leek, bleek ’s avonds bij het 2de doktersbezoek een blindedarmontsteking die acuut genoeg was om direct naar de spoedgevallen doorverwezen te worden.

Daar leerde ik helaas na uren lang proefkonijn te zijn geweest dat het begrip ‘spoed’ nogal relatief is. Nadat elke mogelijk stagiair uit het hele ziekenhuis mij onderzocht had stond mijn appendix immers al op springen, wat hij ook effectief deed toen ze me tegen middernacht eindelijk naar de operatiekamer afvoerden.

De inhoud van het onding had zich dus al verspreid in mijn buik, waardoor ik uit de narcose ontwaakte met een drain die uit de wonde kwam en die er elke dag een stuk verder moest uitgehaald worden. Niet bepaald een pretje, maar ik was al snel weer de oude en ik kan het gelukkig nog navertellen, met dank aan de tijden waarin we leven.

Dat die oermensen gezonder aten, zo zonder koolhydraten en al, is allemaal goed en wel, maar het zou mij precies toch ook niet geholpen hebben om oud te worden. Zou jullie oermens-versie de leeftijd gehaald hebben die jullie nu hebben of zijn jullie ook al eens op de spoedafdeling beland?

Advertenties

20 gedachten over “Lugubere levensvragen

  1. Dat blindedarmverhaal, B maakte het mee, thuis gesprongen, pijn weg…gevaarlijke situatie.
    Maar 4 jaar geleden, zijn hartstilstanden, dat had hij 60 jaar geleden niet overleeft!

  2. Ik vraag het me zelf ook soms af eigenlijk. Als kind was ik heel vaak ziek, had de ene zware bronchite na de andere. Ik denk niet dat ik dat zonder medicijnen overleefd had. Ik heb ook roodvonk gehad, ik denk niet dat je dat in de middeleeuwen zo gemakkelijk doorkwam. Dus ik mag blij zijn dat de medische wereld al zover stond toen ik geboren werd.

  3. Ik heb na de bevalling van de oudste een heel zware nabloeding gehad (4 weken na de bevalling), die zonder currettage en medicatie om bloeding te stoppen ook kantje boordje geweest zou zijn denk ik.

  4. Ik heb sinds mijn 5 diabetes. Dat had ook maar een paar weken langer gerokken kunnen worden zonder medische hulp. Daarna ben ik nog een paar keer op spoed beland maar dat zou dus i de prehistorie al lang niet meer gebeurd zijn…

  5. Ik ben voor dezelfde reden als jij een eerste keer op spoed terecht gekomen. Met dank aan mijn zeer attente huisdokter. En ik dank ook even de betere werking van de spoed aldaar waar ik lag, want de appendix was er uit voor hij barstte. Ik zou dus zo’n 35 geworden zijn.

  6. Oh nee, je bent zeker niet de enige! 🙂
    Al heb ik wel chance, want ik zou nog altijd leven. Tenzij ik tijdens mijn zware enkelverstuiking niet goed beschermd zou geweest zijn door mijn groep en door een sabeltandtijger zou zijn opgepeuzeld ofzo 🙂

  7. Ik ben niet op de spoedafdeling beland, maar ik zou waarschijnlijk ook niet meer leven. Met een verlamde voet (door een hernia) kom je niet ver als oermens. Al bestaat er een kans dat ik die hernia niet zou gehad hebben met de levensstijl van de oermensen.

  8. Ik ben zelf nog nooit op spoed beland maar ik ken genoeg mensen die dan inderdaad niet meer zouden leven. Brrr. O en ik zou elke maand vergaan van de buikpijn moest de pil niet bestaan. OMG.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s