Onder de mat

Manki Kim – Unsplash

Voor iemand die elke dag wel een paar keer denkt dat ze gaat flauwvallen of erger, ga ik extreem weinig naar de dokter. Alleen als ik een zodanig zware griep heb waardoor ik niet kan gaan werken en ik dus een briefje nodig heb, eigenlijk, en ook dat gebeurt maar zéér zelden.

Al de rest van mijn klachten vind ik niet de moeite waard om mee naar de dokter te gaan, want ik veeg ze allemaal onder de mat van de angststoornis. Weer zo verschrikkelijk moe? Dat is normaal als ge altijd met zoveel onderhuidse spanning zit, ge zou van minder moe worden. Weer die onophoudelijke honger? Wat wilt ge, alleen al uw stress verbruikt 2000 kilocalorieën per dag ofzo.

Ik veegde alles altijd onder diezelfde mat, en àls ik al naar de dokter ging met iets anders dan een griep, veegde zij mee. Ze kende mij tenslotte wel na meer dan 30 jaar. In therapie gaan zou wel helpen, en als dat niet genoeg was, zou een pilleke tegen die angststoornis dat wel doen. We veegden en veegden en veegden maar, alles altijd onder diezelfde mat.

En nu, ineens, na al die jaren, ben ik moe geveegd. Het kan niet dat ik als zogezegd gezonde 38-jarige altijd zo extreem moe en uitgehongerd ben. Het moet beter kunnen dan mijn levenskwaliteit een 3 op 10 geven maar er gewoon maar mee proberen te leven, want ‘het zal wel aan mijn angsten liggen’ en ‘volgens mijn bloedonderzoek is alles perfect in orde’.

Er is heel veel helemààl niet in orde, en ik wil niet langer op deze manier blijven verder leven. Ik ga dat niet meer doen ook, want ik zocht en vond wat ik naar mijn gevoel nu nodig heb: een groepspraktijk met allerhande hulpverleners onder één dak, die mij hopelijk van de ene naar de andere kunnen doorverwijzen tot ik eindelijk weet of al mijn klachten echt enkel stressgerelateerd zijn of er misschien andere oorzaken aan de basis liggen.

Omdat ik mezelf had beloofd om dit jaar bold te zijn, veegde ik in plaats van mijn klachten deze keer mijn excuses om het niet te doen onder de mat en maakte direct een afspraak.

En ik zweer het u: als ik daar volgende week binnenstap en ook maar één mat aantref, ben ik direct weer weg. Voor mij vanaf nu geen matten meer, merci en dank u wel.

Advertenties

9 gedachten over “Onder de mat

  1. Ik heb al veel gehoord van mensen die (ooit) psychische problemen hadden/hebben dat ze niet serieus genomen worden met fysieke klachten. Ik hoop dat je bij die nieuwe praktijk een goede arts treft die dat wel doet en dat ze vinden wat je mankeert.

    1. Het was hoe langer hoe meer mijn eigen fout ook, ik zei heel veel niet omdat ik het zelf allemaal op de stress afschoof. Ik denk dat het nu vooral voor mezelf een les wordt in assertiviteit: alles op tafel gooien en blijven gaan tot ik zelf het gevoel heb dat ik geholpen ben zoals ik wil.

  2. Dat moet nogal een mat geweest zijn die gij had ^^ Ik was ook zo iemand die alleen naar de dokter ging als het hoognodig was, maar ik had dan ook weinig klachten. En toen de eerste burn-outtekenen verschenen, duurde het nog een paar maanden voor ik die stap zette omdat ik het uiteindelijk ook beu was constant moe te zijn en stress te hebben. Dus KEIGOED dat je die stap hebt gezet!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s