Een goed gedacht is veel waard

Anete Lūsiņa – Unsplash

Dat ik een beetje nerveus begin rond te lopen, jongens. Inpakstress heet het, en the struggle is real.

Over 9 dagen ga ik immers mijn laatste jaar als dertiger in, en het weekend dat daarop volgt wordt dat gevierd met een weekendje weg.

Naar waar weet ik niet, en het wordt op mijn uitdrukkelijk verzoek ook strikt geheim gehouden. Hoe we gaan weet ik evenmin, en ook dat wil ik pas op het laatste moment te weten komen.

Ik hoop met het vliegtuig, want mijn liefde en mijn angst voor vliegen zijn ongeveer even groot. Aangezien we maar 3 dagen weg zijn, kan het nooit over een lange vlucht gaan, dus laat maar komen. Maar voor hetzelfde geld stappen we op een Thalys richting Parijs, of een Eurostar naar Londen. Of we rijden gewoon met de auto naar, ik zeg maar wat, Charleroi ofzo. Echt. Geen. Idee.

Liefst van al zou ik nu al beginnen inpakken, want het wordt nog druk de volgende weken. Wanneer ik volgende zaterdagmiddag thuiskom na 6 dagen werken, heb ik nog een uur of 2 voor ik moet inchecken in de slaapkliniek. Als ik zondag daar van terug ben, begin ik gegarandeerd als een bezetene te wassen en te strijken, want van maandag tot en met donderdag is het weer werken geblazen en op vrijdagochtend zouden we in alle vroegte vertrekken.

Wat voorbereidend werk kon zeker geen kwaad, besliste ik vanochtend, en vertrok richting badkamer met het idee om al wat verzorgingsproducten over te gieten in kleinere verpakkingen. Ge weet maar nooit dat ik op een vliegtuig mag stappen met enkel handbagage en al. Zo kon ik ook ineens zien of ik nog iets in huis moest halen en was ik ook al getraind tegen dat we in oktober naar Marokko gaan. Strak plan, y’all.

Meer dan een uur later was ik weer beneden. Zonder ook maar één mini gevuld te hebben, maar wel met mijn handen vol vervallen nagellak, foundation en medicatie en een doos spullen die naar de kringloopwinkel kunnen.

Want als ik er dan toch aan begon, kon ik even goed in één keer met het oog op Marokko kijken of ik nieuwe medicatie in huis moest halen. En alles wat ik niet meer gebruikte weggooien, zodat ik een ‘reislade’ kon maken met kleine flesjes om te vullen en toiletzakken en dergelijke allemaal op één plaats. En dan kon ik ook ineens de donatiespullen in een doos steken en beneden klaarzetten, zodat er in de ‘weggeefkast’ al ruimte kwam om dingen apart te zetten die ge alleen gebruikt wanneer ge op een kameel de woestijn plant in te trekken voor een overnachting in een tentenkamp.

En nog zo vanalles. Behalve dus een paar mini’s vullen en een boodschappenlijst maken. Maar dat ga ik ergens deze week dus op een paar minuten gefikst hebben, want ik heb nu een heuse reislade die het inpakken voor al mijn toekomstige trips & reizen aanzienlijk gaat vergemakkelijken.

Zucht.

Advertenties

3 gedachten over “Een goed gedacht is veel waard

  1. Ik hou ook kleine verpakkingen en staaltjes bij, inderdaad heel handig als je op reis gaat. Nog veel inpakplezier! Ik ben benieuwd waar de trip naartoe gaat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.