Groeten uit…

Af en toe er een weekend tussenuit knijpen om nieuwe horizonten te verkennen, het blijft verfrissend.

Ik pakte zaterdagmiddag na het werk mijn weekendtas en checkte in in de slaapkliniek.

Hoe zoiets in zijn werk gaat, vraagt ge? Awel. Ik zal het u eens zeggen se.

In de late namiddag checkt ge in, vult ge een ellenlange vragenlijst in en krijgt ge een paar sandwichen als avondeten. Vervolgens wacht ge een uur of 4 op uw kamer voor ze u komen volhangen met 584 kabels.

Om de verveling tegen te gaan tijdens het wachten, speelt ge een beetje de zwaar zieke, waarbij ge u klagend en zuchtend optrekt aan dat ding boven uw bed en ge uw wederhelft vraagt om te helpen uw vest aan te doen omdat dat toch nog niet goed gaat met al die pijn overal.

Of ge loopt gewoontegetrouw weer eens verloren, waardoor ge op de cafetaria botst die ge eerder niet kon vinden. Spoiler alert: in cafetaria’s hebben ze meestal spaghetti. No further comment.

Eens uw bezoek slash chauffeur weg is en ge er uitziet als iemand met een zelfmoordmissie, beslist ge om nog een laatste avondwandelingske te maken. Met een vest met kap die ge opzet om alles wat te verhullen maar vooral om er zo mogelijk nog verdachter uit te zien.

Ge plant dat wandelingske best vlak voor alle deuren onverbiddelijk sluiten voor de nacht. Kwestie van er zeker van te zijn dat ge vast komt te zitten in het sas aan de ingang van het ziekenhuis en al.

Als ge dan gered wordt door een priester die ook buiten wil en die ziet dat de security op de stoep staat te socializen met een paar stamgasten, dankt ge onze lieven heer efkes in stilte.

Ge gaat braaf terug naar uw kamer als de security zegt dat het tijd is om te gaan slapen en belt de verpleging om uw bompakket te connecteren met de wifi zodat de registratie kan beginnen.

Daarop volgt een ellenlange nacht van draaien en keren, want overal kabels, een hartslagmeter aan uw vinger, zo’n zuurstofslang in uw neus die achter uw oren haakt én een camera op u gericht.

Als het weer licht wordt, moogt ge eindelijk opstaan en wordt ge verlost van al uw kabels. Ge neemt een douche, krijgt opnieuw 2 sandwichen, vult nog een vragenlijst in en checkt uit.

Zonder al te veel weemoed, want ge weet dat ge over een maand terug moogt voor de resultaten van uw overnachting.

Ge ziet, zo’n weekendje weg staat altijd garant voor dolle avonturen. De volgende keer dat ik mijn koffers pak, is het maar liefst voor 2 nachten. Hou u al maar vast voor de verhalen waar ik dan mee ga thuiskomen zene.

Hoe was uw weekend nog?

Advertenties

10 gedachten over “Groeten uit…

  1. Mijne vent deed na die nacht in de slaapkliniek, inclusief slecht slapen, nog een ochtend daar. Het kwam neer op om het uur proberen in te slapen, daar ook effectief in slagen, en na een paar minuten wakker gemaakt worden. En dat een paar keer. Ik kreeg een geradbraakte en licht bozige versie van hem terug aan het eind van de ochtend 😀

    1. Ja, dat is 7/7 dat daar een nieuwe groep incheckt. Van iedereen wordt 8 uur ‘slaap’ geregistreerd, dat moet allemaal bestudeerd worden en dan moet iedereen op consult komen om de resultaten te bespreken. Ik zou het zelf ook niet sneller geregeld krijgen denk ik 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.