Project Gezondheid: stop.

pixabay

Ergens begin dit jaar wou ik tegen de herfst weten waar mijn vermoeidheid en eventueel wat andere kwaaltjes vandaan kwamen. Ik hield er rekening mee dat het allemaal in mijn hoofd zat, maar voor ik mezelf verder bleef beschuldigen van mijn onkunde om me goed te voelen wou ik toch voor eens en voor altijd uitsluitsel over eventuele lichamelijke oorzaken.

Ik heb mijn doel op de valreep bereikt, maar blijf achter met een heel dubbel gevoel. Twee onderzoeken wezen uit dat er iets scheelt met mijn hartritme waardoor mijn slaapkwaliteit te wensen overlaat. Tot dusver het relatief goede nieuws: ik kan na jaren stoppen met mezelf te verwijten dat ik me dingen inbeeld en minder energie heb dan ‘normale’ mensen.

Het relatief slechte nieuws is dat het, net als de lichte apneu die werd vastgesteld, net niet erg genoeg bevonden werd om er iets aan te doen.

Dit, de realiteit waar ik al heel lang mee leef, is dus wat het is: ik ga door het leven met 2, en als ik eens veel geluk heb, 3 uur slaap, en de conclusie is dat dat mijn realiteit zal blijven.

Ik zou slaappillen kunnen nemen, maar dat is om een paar redenen op dit moment een absolute no-go. Ik zou eindeloos kunnen blijven verder graven als ik dat echt wil, gaf de huisarts ook aan.

Maar ik vind vooral dat ge moet weten wanneer ge moet stoppen. Wat mij betreft is dat nu. Ik heb dit jaar veel tijd, geld en energie gestopt in al dat graven en het is genoeg geweest. Ik weet wat ik wou weten en kies er heel bewust voor om nu enkel nog verder te gaan op het mentale vlak.

Aanvaarding zal daar het kernwoord zijn. Stoppen met vechten tegen de realiteit. Die is er toch, of ik dat nu aangenaam vind of niet. Stoppen met even veel en even snel te willen als de rest, die quasi letterlijk dubbel zoveel slaap en dus energie heeft.

Misschien pik ik mijn project ooit terug op. Met de antwoorden die ik kreeg, zijn immers nieuwe vragen gekomen over de effecten van een chronisch slaaptekort. Misschien grijp ik op een dag toch naar slaappillen. Misschien wordt op een dag vastgesteld dat mijn problemen erg genoeg geworden zijn om ze toch te behandelen.

Ik weet het niet. Het enige wat ik nu weet, is dat ik mijn zoektocht op dit punt wil stoppen. Het nieuwe jaar ingaan met wat ik heb, daar het beste uit halen en mezelf van daaruit blijven verbeteren.

Choose your battles, zeggen ze weleens, en mijn keuze is gemaakt. Of het de juiste was, zal de tijd vanzelf wel uitwijzen, toch?

Advertenties

3 gedachten over “Project Gezondheid: stop.

  1. Damn, 2 à 3u slaap per nacht en toch niet erg genoeg om iets aan te doen?! Ik vind het alleszins heel dapper dat je deze beslissing neemt. Want de beperkte energie die je hebt daardoor, die moet je nog meer dan andere mensen, heel bewust besteden. Wat niet wegneemt dat het niet makkelijk zal worden om hier mentaal mee om te gaan, want hoewel het beter is te weten dat er écht iets is i.p.v. dat het “in je hoofd zit”, is aanvaarden weer nog wat anders… Wens er je veel succes mee! En veel – letterlijke en figuurlijke – rust!

  2. Ik vind het echt afschuwelijk te lezen dat je met zo weinig slaap moet rondkomen… Ik ben zelf al twee jaar moe maar dat komt door te veel stress en in de ergste nacht slaap ik meestal nog 4-5 uur. Ik kan me dus amper voorstellen wat dat moet zijn met nog minder… Respect dat gij door uw dagen geraakt op die manier!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.